Πῶς ἡ Ρωσία ἔβαλε φρένο στὴν ὁμοφυλοφιλία! Κατηγορηματικὸ "ὄχι" καὶ ἀπὸ Κροατια μὲ δημοψήφισμα!

Τὸ μεγάλο ΟΧΙ εἶπε πρὶν λίγο καιρὸ στὴν ἐξάπλωση τῆς Ὁμοφυλοφιλίας ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος Πούτιν, μὲ νομοθέτημα ἐντελῶς ἀντίθετο ἀπο αυτὸ ποὺ ἰσχύει στὴν Δύση καὶ μὲ αὐτὸ ποὺ θέλουν νὰ ἐπιβάλουν τώρα καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ὁ Βλαδιμὴρ Πούτιν, ἡγέτης μίας ἀπὸ τὶς δύο ἰσχυρότερες χῶρες τοῦ κόσμου ὄχι μόνο δὲν νομοθέτησε τὴ "συμβίωση τῶν ὁμοφύλων", ἀλλὰ ἴδια ἴσα πέρασε πρόσφατα, στὰ τέλη καλοκαιριοῦ, Νόμο ποὺ ποινικοποιεῖ ἀκόμη καὶ τὴν προπαγάνδα ὑπὲρ τῆς Ὁμοφυλοφιλίας σὲ ἀνήλικους, ὥστε νὰ ὑπάρξει ἀναχαίτιση τῆς ἐξάπλωσης καὶ νομιμοποίησης τοῦ καταστροφικοῦ αὐτοῦ πάθους, ποὺ ἐξοργίζει Θεὸ καὶ ἀνθρώπους, γιὰ νὰ προστατευτοῦν τὰ παιδιὰ καὶ ἡ οἰκογένεια στὴ Ρωσία ἀπὸ τὰ στραβὰ καὶ ἀνάποδα ποὺ ἔχουν διαφθείρει καὶ σαπίσει κυριολεκτικὰ τὴ δύση.

  Ὁ Νόμος προβλέπει μέχρι καὶ τρία χρόνια φυλάκιση καὶ πολὺ τσουχτερὰ πρόστιμα γιὰ πρόσωπα καὶ ΜΜΕ ἢ ἐπιχειρήσεις ποὺ τυχὸν προπαγανδίζουν ὑπὲρ τῆς ὁμοφυλοφιλίας! Δηλαδὴ στὴν Ἑλλάδα θὰ γέμιζε τὸ δημόσιο ταμεῖο... Ἄνευ νέων περικοπῶν.... Καὶ μὲ ἁπλὰ λόγια ἀπαγορεύονται καὶ οἱ περίφημες "παρελάσεις" καὶ κάθε σχετικὴ δημόσια ἀναφορά, γιὰ "νὰ μὴν καοῦν καὶ τὰ χλωρά, κοντὰ στὰ ξερά"... Αὐτὸ φυσικὰ προκάλεσε τὴν ὀργὴ τῶν γνωστῶν δυτικῶν κύκλων ποὺ θέλουν τὴν ἀνθρωπότητα κυλισμένη στὰ πάθη καὶ στὸ βοῦρκο γιὰ νὰ....

μὴν σηκώνει κεφάλι καὶ ἀπειλοῦν ἀκόμη καὶ μὲ μποϊκοτὰζ τῶν Χειμερινῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, ποὺ θὰ διεξαχθοῦν τὸν ἐρχόμενο Φεβρουάριο στὸ Σότσι τῆς Νότιας Ρωσίας!

   ΠΑΘΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑΤΡΕΥΕΤΑΙ

   Ὑπενθυμίζουμε ὅτι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία εἶναι τὸ μεγαλύτερο ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖο προκάλεσε τὴν καταστρεπτικὴ παρέμβαση τοῦ ἴδιου του Θεοῦ στὰ Σόδομα καὶ Γόμορα!

   Εἶναι ἕνα βαρὺ καὶ θανάσιμο πάθος, ποὺ ὅμως ὅπως ὅλα τὰ πάθη γιατρεύεται, συγχωρεῖται καὶ ἐξαλείφεται μὲ μετάνοια, Ἐξομολόγηση, ἐπιστροφὴ καὶ συμμετοχὴ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, μὲ τὴν καθοδήγηση ἑνὸς φωτισμένου πνευματικοῦ Γέροντα,  γιὰ νὰ ξεριζωθεῖ πλήρως καὶ ὁριστικῶς καὶ νὰ νιώσει ὁ ἄνθρωπος τὴν ἀληθινὴ ἀπελευθέρωση, ποὺ εἶναι ἡ ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὰ πάθη καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἤθη! Γιὰ νὰ ξαναβρεῖ ἡ ψυχὴ τὴ Θεία Χάρη, τὴ γαλήνη καὶ τὴ χαρά!

   Ἡ στάση τῆς Ὀρθοδοξίας εἶναι πάντα στάση γιατροῦ ἐνάντια στὴν ἀρρῶστα καὶ ὄχι ἐνάντια στὸν ἄρρωστο, ἀλλὰ καὶ πρόληψης γιὰ τὴν μὴ ἐξάπλωσή της...

ΚΡΟΑΤΙΑ

Tήν Κυριακὴ 1-12-2013, ἔγινε μάλιστα σχετικὸ Δημοψήφισμα στὴν Κροατία, γιὰ τὸν "γάμο τῶν Ὁμοφυλόφιλων", ὅπου σύμφωνα μὲ τὰ πρῶτα, ἐπίσημα ἀποτελέσματα, τὸ 65% ἔχει ἀπαντήσει "ΝΑΙ" στο ερώτημα ἐὰν ὁ γάμος θὰ πρέπει νὰ ὁρίζεται ἀπὸ τὸ Κροατικὸ Σύνταγμα ὡς «ἡ ἕνωση ἀνάμεσα σὲ ἕναν ἄνδρα καὶ μία γυναίκα»! Τὸ ἀποτέλεσμα ἀποτελεῖ χαστούκι γιὰ τοὺς Κροάτες Πολιτικοὺς καὶ τὴν Κυβέρνηση ποὺ ὑποστήριζαν τὸ "ΟΧΙ"!

ΕΛΛΑΔΑ;

Στὴν Ἑλλάδα ἄραγε θὰ σηκώσουμε κεφάλι ἢ μᾶς τὸ ἔχουν πάρει γιὰ πάντα ὥστε νὰ μὴ σκέφτεται, νὰ μὴν ἀντιστέκεται, νὰ μὴν ὑπολογίζει τουλάχιστον τὰ παιδιὰ καὶ τὶς ἑπόμενες ἀθῶες γενιές, ποὺ θὰ κληρονομήσουν ἐκτὸς ἀπὸ ἄδεια ταμεῖα καὶ ἄδειες ψυχές;

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Πρὶν ἀπὸ σχεδὸν δύο αἰῶνες ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης ἔγραψε: «Ἀδελφοὶ ἀναγνῶστες... ἐγὼ τὴν ἀλήθεια θὰ τὴν εἰπῶ γυμνή...». Καιρὸς νὰ ἐπαναλάβουμε τὰ λόγια του γιὰ τὸ καίριο θέμα τῆς καταργήσεως τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς ποὺ ἐπιχειρεῖ ἀφρόνως ἡ Κυβέρνηση.

Ἐντολὴ ξένων συμφερόντων

Λοιπὸν ἡ γυμνὴ ἀλήθεια εἶναι πὼς 1.692 χρόνια μετὰ τὴν 7 Μαρτίου τοῦ 321, ὁπότε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος νομοθέτησε τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς, «ξένα συμφέροντα τοῦ Διεθνοῦς Σιωνισμοῦ» διέταξαν τὴν κατάργησή της (Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος). Τὸ ἑβραϊκὸ λόμπι κατήγγειλε καὶ ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ· γιὰ τὸν ἑβραιο-μασονικο-τεκτονικὸ παράγοντα ἔκαμε λόγο καὶ ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων κ. Ἀμβρόσιος. «Ἐκεῖνοι ποὺ ἐπίεσαν γιὰ τὴν κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας δὲν θέλουν τοὺς χριστιανικοὺς θεσμούς, ἐπειδὴ δὲν θέλουν τὸν Χριστό, ἀλλὰ τὸν ἀντίχριστο», λέει σὲ ἀνακοίνωσή της καὶ ἡ Ἱερὰ Μονὴ ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἡ ἀπάτη τοῦ Ὑπουργοῦ

Ἡ ἀλήθεια γυμνὴ εἶναι ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Ἀνάπτυξης κ. Χατζηδάκης ἐξαπάτησε τὴν Ἑλληνικὴ Βουλή, ἐπικαλούμενος ἀνύπαρκτη Ἔκθεση τοῦ ΟΟΣΑ, σύμφωνα δῆθεν μὲ τὴν ὁποία τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων τὴν Κυριακὴ ὁδηγεῖ σὲ τόνωση τῆς οἰκονομίας. Ἑπτὰ βουλευτὲς τοῦ κόμματος τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως μὲ ἐρώτησή τους στὶς 24 Ἰουλίου 2013 κατήγγειλαν τὴν ἀπάτη, ζητώντας ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸ νὰ προσκομίσει τὸ ἔγγραφο τῆς Ἐκθέσεως. Ἡ κ. Ραχὴλ Μακρῆ τοῦ κόμματος τῶν Ἀνεξάρτητων Ἑλλήνων ἐπανέφερε τὸ θέμα μὲ ἐρώτησή της στὶς 19 Αὐγούστου. Καὶ οἱ ἑπτὰ βουλευτὲς ἐπανῆλθαν μὲ ἐπερώτηση τὴν 1η Ὀκτωβρίου. Καμία μελέτη δὲν μπόρεσε νὰ προσκομίσει ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπικαλέσθηκε μόνο κάποιο e-mail ὰπὸ τὸν ΟΟΣΑ, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι «ἐπιβεβαιώνει τὴν ὕπαρξη τῆς μελέτης». Ἡ ἔρευνα ὡστόσο ποὺ ἔκαμε δημοσιογράφος τοῦ ἱστότοπου «matrix24» ἀπέδειξε τὸ ἀντίθετο, ἀφοῦ ἡ Ὑπεύθυνη Ἐπικοινωνίας καὶ Δημοσίων Σχέσεων τοῦ ΟΟΣΑ κ. Louise Fietz ἐπεσήμανε ὅτι δὲν ὑφίσταται σχετικὴ «μελέτη» ἢ «δημοσίευση» στὴ βάση δεδομένων τοῦ Ὀργανισμοῦ. Ἡ δὲ ἁρμόδια τοῦ ΟΟΣΑ ἐπικεφαλῆς τοῦ προγράμματος ἀξιολογήσεως Ἀνταγωνισμοῦ στὴν Ἑλλάδα κ. Ania Thieman ἐπιβεβαιώνει ὅτι «δὲν ὑφίσταται καμία ὁλοκληρωμένη μελέτη γιὰ τὴν ἄρση τῶν ρυθμιστικῶν ἐμποδίων στὸν ἀνταγωνισμὸ στὴν Ἑλλάδα, μὲ ἀναφορὰ στὸ ἄνοιγμα τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές. Ἀντιθέτως, τὸ ἐγχείρημα (‘‘project’’) βρίσκεται σὲ ἐξέλιξη ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο 2013, χωρὶς νὰ ἔχει ἀποπερατωθεῖ καὶ χωρίς, φυσικά, νὰ ἐπικεντρώνεται στὴ λειτουργία καταστημάτων τὴν Κυριακή». Ὅλα αὐτὰ ἀνάγκασαν μία ἐκ τῶν ἑπτὰ ἐρωτώντων βουλευτῶν νὰ δηλώσει ὅτι «τὸ νὰ ἐπιχειρεῖ ἕνας Ὑπουργὸς νὰ νομιμοποιήσει ἀστήρικτες πολιτικὲς μὲ τὴν ἐπίκληση ἀνύπαρκτων στοιχείων, ἐκθέσεων καὶ μελετῶν συνιστᾶ ἔνδειξη ἔσχατης κυβερνητικῆς κατάπτωσης καὶ φθηνῆς πολιτικάντικης ἀπάτης». Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅμως φαίνεται ὅτι εἶναι ἐθισμένος νὰ διαστρεβλώνει τὴν ἀλήθεια. Γι᾿ αὐτὸ καὶ παρουσίασε ὡς ἐπιτυχημένα τὰ ἀποτελέσματα τῆς πρώτης ἐφαρμογῆς τοῦ ἀντίθεου νομοθετήματός του κατὰ τὴν Κυριακὴ 3 Νοεμβρίου, τὰ ὁποῖα ἦταν ράπισμα γιὰ τὸν ἴδιο καὶ τὴν Κυβέρνηση. Παρὰ τὸ ὅτι ἡ Κυριακὴ ἐκείνη ἦταν μία ἀπὸ τὶς 7 ποὺ ἐπιβλήθηκαν διὰ τοῦ νόμου καὶ δὲν βρίσκονται στὴν εὐθύνη τῶν Ἀντιπεριφερειαρχῶν ὅπως οἱ ὑπόλοιπες 45, καὶ παρὰ τὸ ὅτι ἦταν δεύτερη μέρα τῶν λεγόμενων «ἐνδιάμεσων» φθινοπωρινῶν ἐκπτώσεων, τὰ καταστήματα στὴν πλειονότητά τους ἔμειναν κλειστά. Μόνο «ἕνα στὰ τέσσερα καταστήματα σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἕνα στὰ τρία στὴν Ἀττικὴ ἄνοιξαν τὴν Κυριακή, σύμφωνα μὲ τὰ πρῶτα στοιχεῖα ποὺ ἔχει στὴ διάθεσή της ἡ Ἐθνικὴ Συνομοσπονδία Ἑλληνικοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία... σὲ ἀνακοίνωσή της ἀναφέρει ὅτι ἡ ἐμπορικὴ κίνηση σὲ ὅσα καταστήματα ἐπέλεξαν νὰ εἶναι ἀνοιχτὰ ‘‘δὲν ἀνταποκρίθηκε στὶς ἀναμενόμενες προσδοκίες’’, μὲ ἐξαίρεση τὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας, τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ἐν μέρει τοῦ Πειραιᾶ, τῆς Κηφισιᾶς καὶ τῆς Γλυφάδας» («Ναυτεμπορικὴ» 4-11-2013). Αὐτὰ ὁ Ὑπουργὸς τὰ παρουσίαζε ὡς ἐπιτυχία, πράγμα ποὺ ἀνάγκασε τὸν Ἐμπορικὸ Σύλλογο τοῦ Πειραιᾶ (ΕΣΠ) νὰ ἐκφράσει τὴν ἔκπληξή του γιὰ τοὺς «πολὺ πρόωρους πανηγυρισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἀνάπτυξης, πρὶν κὰν προλάβουν νὰ μετρήσουν τὸ ἰσοζύγιο ἐσόδων - ἐξόδων ὅσοι ἔμποροι ἄνοιξαν τὴν πρώτη αὐτὴ Κυριακή... ὁ ἑβδομαδιαῖος τζίρος παρέμεινε ὁ ἴδιος, ἁπλὰ μοιράστηκε διὰ 7 καὶ ὄχι διὰ 6, ἐνῶ τὸ κόστος τῆς μικρῆς ἐπιχείρησης πολλαπλασιάστηκε ἐπὶ 7 ἀντὶ ἐπὶ 6. Ἑπομένως τὰ ἀποτελέσματα παρέμειναν σὲ πολὺ χαμηλὰ ἐπίπεδα, ποὺ συνεχίζουν νὰ ὁδηγοῦν σὲ λουκέτα καὶ ὄχι σὲ ἀνάπτυξη. Ἡ ἀγορὰ ποὺ ἐδῶ καὶ καιρὸ ἔχει ξεμείνει ἀπὸ πελάτες ὅλες τὶς ὑπόλοιπες ἡμέρες, δὲν περιμένει νὰ τοὺς βρεῖ τὶς Κυριακές», κατέληξε ὁ ΕΣΠ. Ἀντίστοιχα τὸ Ἰνστιτοῦτο Ἐμπορίου καὶ Ὑπηρεσιῶν (ΙΝ.ΕΜ.Υ) τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Ἑλληνικοῦ Ἐμπορίου (ΕΣΕΕ) ἐπισημαίνει ὅτι στὴν Ἀθήνα καὶ τὴ Θεσσαλονίκη «οἱ πωλήσεις τῆς Κυριακῆς ἦταν περιορισμένες καὶ χαμηλότερες τῶν πρώτων δύο ἡμερῶν τῶν ἐνδιάμεσων ἐκπτώσεων. Ἐπιπλέον, φαίνεται πὼς εὐνοήθηκαν τὰ καταστήματα ποὺ ἀνήκουν σὲ μεγάλες ἁλυσίδες καὶ σὲ μεγάλα ἐμπορικὰ κέντρα... Στὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα τὰ μαγαζιὰ στὴ συντριπτική τους πλειοψηφία ἔμειναν κλειστά. Μάλιστα, ἀκόμα καὶ πολλὲς διεθνικὲς ἁλυσίδες σεβάστηκαν τὴν πρόταση τοῦ Ἐμπορικοῦ τους Συλλόγου. Εἰδικότερα στὸν κλάδο τῶν τροφίμων οἱ μεγάλες ἁλυσίδες, ὅπως Σκλαβενίτης, Βερόπουλος, ΙΝΚΑ καὶ πολλὲς τοπικὲς ἁλυσίδες, παρέμειναν κλειστές. Ὅσες δὲ ἄνοιξαν, δὲν κάλυψαν τὰ ἔξοδα λειτουργίας τους». Αὐτὴ εἶναι ἡ γυμνὴ ἀλήθεια τῆς ἀποτυχίας, ποὺ τὸ Ὑπουργεῖο τὴν ντύνει μὲ τὰ κουρέλια τῆς ὑποκρισίας του γιὰ νὰ τὴν ἐμφανίσει ὡς ἐπιτυχία.

Τὰ μέσα ἐνημερώσεως

Ἡ γυμνὴ ἀλήθεια ἐπιβάλλει ἐπίσης νὰ ἐκφράσουμε τὴ βαθιά μας ἀπογοήτευση γιὰ τὴ στάση τοῦ Τύπου καὶ τῶν περισσότερων Μέσων Ἐνημερώσεως, τὰ ὁποῖα σὰν ὀρχήστρα διευθυνόμενη ἀπὸ ἀδέξιο ἀόρατο μαέστρο παραπληροφόρησαν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ παραπληροφοροῦν τὸν λαὸ γιὰ τὸ καίριο τοῦτο ζήτημα, ἐνεργώντας ὡς φερέφωνα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης καὶ τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐκπροσώπου. Ἀκόμη καὶ τὴν παταγώδη ἀποτυχία τοῦ μέτρου κατὰ τὴν 3η Νοεμβρίου, πρώτη Κυριακὴ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἐφαρμογῆς του σὲ ὅλη τὴ χώρα, στοὺς μεγάλους τίτλους τῶν εἰδήσεών τους τὴν παρουσίαζαν ὡς ἐπιτυχία. Ἐξίσου διαστρεβλωτικὰ ὅπως καὶ τὸ Ὑπουργεῖο παρουσίασαν καὶ τὶς ἀποφάσεις τῶν Ἀντιπεριφερειαρχῶν, οἱ ὁποῖοι σχεδὸν στὸ σύνολό τους ἄφησαν μόνο τὶς ἐκ τοῦ νόμου ἐπιβαλλόμενες ἑπτὰ Κυριακὲς καὶ δὲν ἐπέτρεψαν τὸ ἄνοιγμα τῶν καταστημάτων σὲ περισσότερες· ἐκτὸς βέβαια τῶν τουριστικῶν περιοχῶν, ὅπως ἄλλωστε γινόταν καὶ μέχρι τώρα. Κι εἶναι θλιβερὸ τὸ κατάντημα τῆς θεωρούμενης παραδοσιακῆς ἱστορικῆς ἐφημερίδας «Ἑστία», ἡ ὁποία ἐπανειλημμένως ὑπερασπίσθηκε τὴν ἀσεβὴ ἐνέργεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

Ἡ εὐθύνη τῆς Ἱεραρχίας

Ἡ γυμνὴ ἀλήθεια ἀκόμη εἶναι ὅτι ὁ λαὸς περίμενε ἔκτακτη σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν Ἐπισκόπων, ἢ ἔστω συζήτηση τοῦ θέματος κατὰ τὴν τακτικὴ Σύνοδο τοῦ περασμένου  Ὀκτωβρίου. Δὲν ἀρκοῦν μόνο οἱ δυναμικὲς ἐνέργειες κάποιων ἐπισκόπων. Ἦταν ἀνάγκη νὰ καταδικασθεῖ συνοδικῶς ἡ ἀσεβέστατη πράξη, νὰ ἐνημερωθεῖ λεπτομερῶς τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ δηλωθεῖ στοὺς βουλευτὲς καὶ τὴν Κυβέρνηση ὅτι ἡ ἐνέργειά τους θὰ ἔχει συνέπειες. Ὁ Μητροπολίτης Καλαβρύτων τὸ δήλωσε ξεκάθαρα: «Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς μὴ καταργήσεως τῆς κυριακάτικης ἀργίας ὁ εὐσεβής, καὶ προδομένος πιά, Λαός μας ἄκουσε τὴν φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας; Εἶδε νὰ γίνονται κάποια διαβήματα; Ἀντιλήφθηκε μήπως κάποιες ἀντιδραστικὲς φωνὲς ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Συνόδου; Ἡ ἀπάντηση, δυστυχῶς, εἶναι ΑΡΝΗΤΙΚΗ! Ὄχι, δὲν ἀκούσθηκε ἡ φωνὴ τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας. Ὁ εὐσεβὴς Λαὸς αἰσθάνθηκε προδομένος!» Ὅλοι μας καὶ τώρα περιμένουμε τέτοια ἐνέργεια τῆς Ἱεραρχίας.

Ἡ εὐθύνη ὅλων μας

Τέλος ἡ γυμνὴ ἀλήθεια ἔρχεται νὰ ἀναθέσει στὴν εὐθύνη ὅλων μας τὴν περαιτέρω τύχη τοῦ νομοθετήματος. Εἶναι χρέος μας νὰ ἀρνηθοῦμε νὰ ψωνίζουμε Κυριακὴ ἀπὸ ὅσους τυχὸν ἀνοίξουν τὰ καταστήματά τους καὶ νὰ δηλώσουμε εὐθαρσῶς στοὺς καταστηματάρχες νὰ σεβασθοῦν τὴν παράδοση τοῦ τόπου, διαφορετικὰ θὰ πάψουμε νὰ ψωνίζουμε ἀπὸ τὸ κατάστημά τους. Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ποὺ κατήργησε μὲ τὸ κήρυγμά του τὰ ὑποκινούμενα ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους παζάρια τῆς Κυριακῆς καὶ τὸ πλήρωσε μὲ τὸ αἷμα του, καὶ στοὺς βοσκοὺς ἀκόμη ἔλεγε τὸ γάλα τῆς Κυριακῆς νὰ τὸ δίνουν ἐλεημοσύνη. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡμέρα ἱερή. Ἡμέρα ἀφιερωμένη στὴ λατρεία τοῦ Θεοῦ. Ἂς σεβασθοῦμε τὴν ἱερότητά της. Τὸ ἀσεβὲς νομοθέτημα ἂς γίνει ἀφορμὴ νὰ ἐκκλησιαζόμαστε μὲ ζῆλο, νὰ τὴν ἁγιάζουμε μὲ ἀγαθοεργίες... «Τὸ μαρτυρικό μας φρόνημα ὡς Χριστιανῶν», σημειώνει στὴν ἀνακοίνωσή της ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Γρηγορίου, «σήμερα μπορεῖ νὰ φανερωθῆ... καὶ ἀπὸ τὴν ἄρνησι νὰ ἐργασθοῦμε τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς ἀπὸ ἀγάπη καὶ πίστι στὸν Χριστό, ὁ Ὁποῖος ἔχυσε τὸ Τίμιο Αἷμα Του στὸν Σταυρό, καὶ... τὴν Κυριακὴ ἀνεστήθη ἀπὸ ἄπειρη ἀγάπη γιὰ μᾶς». Καιρὸς λοιπὸν νὰ ἀναλάβουμε καὶ ἐμεῖς ὅλοι τὴν εὐθύνη μας!

 ΠΗΓΗ: http://osotir.org

Ἡ δυτικὴ Εὐρώπη "προοδεύει": Νομιμοποιήθηκε ἡ εὐθανασία ἀνήλικων παιδιῶν!

Σόκ προκάλεσε ἡ ἀπόφαση τῆς κυβερνήσεως τοῦ Βελγίου νὰ νομιμοποιήσει τὴν εὐθανασία παιδιῶν! «Τὴν προώθηση τῆς νομιμοποίησης τῆς εὐθανασίας στὰ παιδιὰ προωθεῖ ἡ βελγικὴ κυβέρνηση, ὅπως ἀναφέρει δημοσίευμα τοῦ Reuters. Μάλιστα τὸ δημοσίευμα ἀναφέρει χαρακτηριστικὰ ὅτι τὸ Βέλγιο δείχνει ἀνοχὴ σὲ περιστατικὰ βιασμοῦ παιδιῶν καὶ τώρα προσανατολίζεται στὴν θέσπιση νόμου, ποὺ θὰ «ἀνοίγει τὸν δρόμο» στὴν εὐθανασία τους.

Τὰ ἀνήλικα θὰ πρέπει νὰ συμφωνοῦν ἐνῶ παράλληλα ἀπαραίτητη θὰ εἶναι καὶ ἡ συγκατάθεση τῶν γονιῶν τους, ἀλλὰ καὶ ἡ σχετικὴ ἰατρικὴ γνωμάτευση, ποὺ νὰ ὁδηγεῖ μία τέτοια κίνηση.

Ἀπὸ τὸ 2002, κάθε ἐνήλικος Βέλγος, ποὺ ἔχει τὶς ὑπογραφὲς δύο γιατρῶν νὰ βεβαιώνουν πὼς ὑποφέρει μὲ ἀβάσταχτο ψυχολογικὸ ἢ σωματικὸ πόνο, μπορεῖ νὰ ζητήσει νὰ τερματίσει τὴ ζωή του, συνήθως μέσῳ ἔνεσης μὲ θανατηφόρο μεῖγμα οὐσιῶν. Οἱ ὑποβοηθούμενοι θάνατοι φτάνουν τὸ 1% τοῦ συνόλου. Γιὰ τοὺς ἀνήλικους προτείνεται νὰ ἔχουν τὴ δυνατότητα ἐπιλογῆς τοῦ θανάτου ἐφόσον τὸ ζητοῦν, οἱ γονεῖς τους συναινοῦν καὶ ἕνας εἰδικὸς μπορεῖ νὰ πιστοποιήσει πὼς τὸ παιδὶ ἀντιλαμβάνεται πλήρως ὅλες τὶς συνέπειες τὶς ἀπόφασής του.

«Εἶναι πολὺ σημαντικό, κανένα παιδὶ δὲν πρέπει νὰ ὑποφέρει», δήλωσε στοὺς Sunday Times ὁ βουλευτὴς Ζάν Ζὰκ ντὲ Γούχτ, συμπληρώνοντας ὅτι “ἀφορᾶ τὸ νὰ.... δίνεις στοὺς ἀνθρώπους τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέγουν τὸ πῶς καὶ τὸ πότε θὰ τερματίζουν μὲ ἀξιοπρέπεια τὴ ζωὴ τους”».

Ἡ ὑποκρισία σὲ ὅλο της τὸ βάθος. Ἐνδιαφέρονται δῆθεν γιὰ νὰ «μὴ ὑποφέρουν» τὰ ἀθῶα παιδιὰ καὶ γι’ αὐτὸ θέλουν νὰ τὰ σκοτώνουν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι θέλουν νὰ τὰ ξεφορτώνονται οἱ ἄπιστοι γονεῖς τους, γιὰ νὰ μὴ στέκονται ἐμπόδιο στὴν ἀτομική τους εὐδαιμονία! Ὁ φρικτὸς καιάδας τῆς ἀρχαιότητας ξαναζεῖ στὴ σύγχρονη Εὐρώπη!

Ὀρθόδοξος Τύπος ἀρ. φυλ. 1998, 15 Νοεμβρίου 2013
ΠΗΓΗ: Ρωμαίικο Ὀδηπορικό http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr

ΠΕΡΙ ΖΩΗΣ

ΜΙΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ…

 Ἦταν πρωί, περίπου 8:30, ὅταν ἕνας ἡλικιωμένος περίπου 80 χρονῶν, μὲ ράμματα στὸν ἀντίχειρά του, ἔφτασε στὸ νοσοκομεῖο. Εἶπε ὅτι ἦταν βιαστικός, καὶ ὅτι εἶχε ἕνα ἄλλο ραντεβοὺ στὶς 9:00.

 Ἡ νοσοκόμα ποὺ τὸν ἀνέλαβε τὸν ἔβαλε νὰ καθίσει κάπου, γνωρίζοντας ὅτι θὰ ἔπαιρνε πάνω ἀπὸ μία ὥρα γιὰ νὰ τὸν δεῖ κάποιος γιατρός. Τὸν εἶδε νὰ κοιτάει ἐπίμονα τὸ ρολόι του καὶ ἐπειδὴ δὲν ἦταν καὶ πολὺ ἀπασχολημένη ἀποφάσισε νὰ δεῖ τὴ πληγή του. Ἀφοῦ τὸ ἐξέτασε προσεκτικά, εἶδε ὅτι ἡ πληγὴ στὸν ἀντίχειρα εἶχε ἐπουλωθεῖ καὶ ἔτσι μίλησε μὲ τοὺς γιατροὺς γιὰ νὰ ἀφαιρέσουν τὰ ράμματα.

Ἐνῶ τοῦ φρόντιζε τὰ ράμματα, τὸν ρώτησε ἂν εἶχε ἄλλο ραντεβοὺ μὲ γιατρὸ σήμερα. Ὁ ἡλικιωμένος εἶπε πὼς δὲν εἶχε ραντεβοὺ μὲ γιατρὸ ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ πάει στὸ γηροκομεῖο γιὰ νὰ φάει πρωινὸ μὲ τὴ σύζυγό του. Ἡ νοσοκόμα τὸν ρώτησε πῶς πήγαινε ἀπὸ θέμα ὑγείας ἡ σύζυγός του…

Ὁ ἡλικιωμένος ἀπάντησε ὅτι ἡ γυναίκα του ἦταν θύμα τῆς νόσου Alzheimer. Τῆς εἶπε ἀκόμα ὅτι ἡ γυναίκα του δὲν ἤξερε ποιὸς ἦταν καὶ ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ τὸν ἀναγνωρίσει τὰ τελευταία 5 χρόνια.

Ἡ νοσοκόμα ἔμεινε ἔκπληκτη, καὶ τὸν ρώτησε:

«Καὶ γιατί συνεχίζεις καὶ πᾶς κάθε πρωί, ἀφοῦ δὲν ξέρει ποιὸς εἶσαι;»

Ὁ ἡλικιωμένος χαμογέλασε, χάιδεψε τὸ χέρι τῆς νοσοκόμας καὶ εἶπε:

«Δὲν μὲ γνωρίζει, ἀλλὰ ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ ξέρω ποιὰ εἶναι.

Ἁγνὴ Ἀγάπη...

Ἐπιμέλεια: Κυριάκος Διαμαντόπουλος

ΠΗΓΗ: agoritikovima.gr

ΕΛΛΗΝΑ, ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ

Ἀπὸ αὔριο 3 Νοεμβρίου τὰ ἐμπορικὰ καταστήματα θὰ εἶναι ἀνοιχτά, μετὰ ἀπὸ ἀπόφαση τῆς δικομματικῆς ὑποτελοῦς κυβέρνησης. Αὐτὸ πού ἀκόμη καὶ οἱ ἀλλόθρησκοι Τοῦρκοι κατακτητὲς σεβάστηκαν, δηλ. τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς, ἔρχεται μία ὁμάδα «χριστιανῶν» νὰ ἐπιβάλλει στὸν ὀρθόδοξο καὶ πιστὸ στὶς παραδόσεις του ἑλληνικὸ λαό.

Σὲ μία ἐποχὴ πού ὁ λαὸς περνάει δύσκολες στιγμές, πού δὲν μπορεῖ νὰ ἐξασφαλίσει οὔτε καν τὰ ἀπαραίτητα γιὰ τὶς καθημερινές του ἀνάγκες, ὅταν περισσότεροι ἀπὸ 3000 συμπολίτες μας ἔχουν αὐτοκτονίσει, οἱ κυβερνῶντες μᾶς προσφέρουν περισσότερες εὐκαιρίες γιὰ ψώνια. Λὲς καὶ μᾶς περισσεύουν τὰ χρήματα, καὶ αὐτὸ πού μᾶς λείπει εἶναι ὁ χρόνος γιὰ νὰ τὰ ξοδέψομε.

Ἂς μὴν γελιόμαστε. Σκοπός τους δὲν εἶναι νὰ τονώσουν τὴν ἀγορά. Θέλουν νὰ κλείσουν οἱ μικρομεσσαῖες ἐπιχειρήσεις πού δὲν θὰ μποροῦν νὰ ἀνταπεξέλθουν στὰ ἔξοδα λειτουργίας τους, καὶ νὰ λυμαίνονται τὴν ἀγορὰ οἱ ξένες πολυεθνικές. Ἴσως ἀργότερα μᾶς ποῦν ὅτι ἡ ἀργία θὰ μεταφερθεῖ στὸ Σάββατο (τὴν Ἑβραϊκὴ ἀργία πού θέλουν νὰ ἐπιβάλλουν μὲ τὴν παγκοσμιοποίηση).

 Ὁ Ἅγιος τῆς Ρωμιωσύνης, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς μᾶς προτρέπει ἂν εἴμαστε χριστιανοὶ νὰ φυλλάξομε τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς καὶ  προειδοποιεῖ ὅτι ὅποιος ἐργάζεται αὐτὴ τὴ μέρα ἢ τὸ παιδί του θὰ ἀρρωστήσει ἢ τὸ ζῶο του θὰ  ψοφίσει ἢ ἄλλο κακὸ θὰ πάθει.

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ:  «Ἐξ ἡμέρας ἐργᾶ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου, τῃ δὲ ἡμέρα τῃ ἑβδόμη σαββάτα Κυρίῳ τῷ Θεῳ σου» ( Ἐξ. 20,9). Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἀφιερωμένη στὸν Κύριο. Μὲ ἐκκλησισμό, συμμετοχὴ στὴ Θ. Κοινωνία ἔργα ἀγάπης πρὸς τὸν συνάνθρωπο κ.λ.π. Ἡ παραβίασή της, ὅπως καὶ ἡ παραβίαση κάθε ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, δὲν περνᾶ χωρὶς συνέπειες. Καὶ  αὐτὸ τὸ ζεῖ ἔντονα ὁ σημερινὸς κόσμος.

Ἀκόμα, ἡ Κυριακὴ εἶναι εὐκαιρία νὰ βρεθεῖ ὅλη ἡ οἰκογένεια μαζί, μετὰ ἀπὸ τὸ ἄγχος καὶ τὶς ἔγνοιες τῆς ἑβδομάδας. Τὸ Κυριακάτικο τραπέζι, ἡ βόλτα κοντινὴ ἢ μακρύτερη εἶναι  ἀφορμὲς γιὰ νὰ περάσουν κοινὲς στιγμὲς σύζυγοι, γονεῖς μὲ παιδιὰ καὶ νὰ τονωθοῦν οἱ δεσμοὶ τῆς οἰκογένειας. Μήπως, ὅμως θέλουν νὰ χτυπήσουν καὶ τὰ δύο προηγούμενα; Δηλ. τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν Ἐκκλησία;

Συνέλληνα, συμπολίτη, ἀδερφέ! Αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ δύναμη εἶναι στὸ χέρι σου.  Δὲν μπορεῖ νὰ σὲ ὑποχρεώσει κανεὶς νὰ ὑπακούσεις στὸ νόμο τους. Μὴν ξεχνᾶς ὅτι οἱ νόμοι ἔχουν τὴν ἰσχὺ πού τοὺς δίνουν οἱ λαοί. Μὴν πᾶς νὰ ψωνίσεις τὴν Κυριακή. Σκέψου ὅτι ὁ ὑπάλληλος πού θὰ σὲ ἐξυπηρετίσει ὑποχρεώθηκε νὰ εἶναι μακρυὰ ἀπὸ τοὺς δικούς του, γιὰ νὰ κερδίζουν οἱ μεγαλοεπιχειρήσεις. Δῶσε του τὴν εὐκαιρία νὰ ἐπιστρέψει κοντά τους. Ἐπιπλέον, μὴν παραβεῖς τὴν ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Τότε θὰ δεῖς τὴ βοήθειά Του.     

  π. Γεώργιος Μανθαιάκης 

Ἡ Ἁγία Πεθερὰ

 

Φωτό:thourio.gr

Πρὶν μερικὰ χρόνια ζουσε σέ χωριὸ τοῦ Βόλου μία πεθερὰ μαζὶ μὲ τήν νύφη της. Ὁ γιός της καὶ σύζυγος τῆς κοπέλας ἦταν ναυτικὸς καί έλειπε συχνὰ καὶ γιὰ μεγάλα διαστήματα.

Ἡ πεθερὰ καὶ ἡ νύφη καταγίνονταν μὲ γεωργικὲς δουλειὲς καὶ ἄλλες οἰκιακὲς ἀσχολίες. Ἡ νύφη δὲν ἔφευγε ποτὲ ἀπὸ τὸ σπίτι.

Ἡ πεθερὰ της ἐπειδὴ τὴν λυπόταν νέα κοπέλα νά μένει συνέχεια σπίτι τὴν παρότρυνε νὰ βγαίνει λίγο μὲ καμιὰ φίλη της.  Κάποια στιγμή ομως ἡ νύφη παρασύρθηκε καὶ ἔπεσε σὲ σαρκικὸ ἁμάρτημα μέ αποτέλεσμα νὰ μείνει ἔγκυος.

Ἀφοῦ πέρασε λίγος καιρὸς ἡ πεθερὰ της κατάλαβε ὅτι κάτι συνέβαινε καὶ ἀναγκάστηκε νὰ τῆς ἐξομολογηθεῖ τὰ πάντα.

Καὶ ἄκου τί ἔκανε αὐτὴ ἡ Ἁγία Ψυχή.

Εἶπε στὴ νύφη της νὰ μὴν βγαίνει καθόλου ἀπό το σπίτι καὶ διέδωσε στὸ χωρίο ὅτι ἡ νύφη της εἶχε φυματίωση γιὰ νὰ μὴν τοὺς ἐπισκέπτεται κανείς.

Πέρασαν οἱ μῆνες καὶ ἡ πεθερὰ ξεγέννησε μόνη της τὴν νύφη της. Τύληξε τὸ μωρὸ καὶ τὸ ἀκούμπησε στὰ σκαλοπάτια τοῦ σπιτιοῦ τους. Ἔτρεξε μετὰ στὸ χωριὸ καὶ διέδωσε ὅτι κάποιος τοὺς ἔβαλε ἕνα μωρὸ στὴν πόρτα τους.

Ὅταν γύρισε ὁ γιός,  τοῦ ἐξήγησε ὅτι τὸ μωρὸ τὸ εἶχαν ρήξει στὴν πόρτα τους καὶ ὅτι ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἤθελε νὰ τοὺς στείλει αὐτὴ τὴν εὐλογία ἔπρεπε νὰ τὴν δεκτοῦν. Ὁ γιὸς συμφώνησε καὶ υἱοθέτησε τὸ παιδί.

Μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ πεθαίνει ἡ πεθερά. Κανεὶς δὲν τὴν ἔκλαψε περισσότερο ἀπὸ τη νύφη της. Στὰ τρία χρόνια ποὺ ἔγινε ἡ ἐκταφὴ μυρόβλησε ὁ τάφος της. Κανεὶς δὲν περίμενε τέτοιο πράγμα ἀπὸ μία ἀμόρφωτη χωρική.

Τὸ μυστικό της τὸ ἤξερε μόνο ὁ πνευματικός της καὶ ἱερέας τοῦ χωριοῦ (ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ ἄδεια τῆς νύφης,  μοῦ τὸ ἐξομολογήθηκε χωρίς νά μοῦ ἀναφέρει ὀνόματα γιὰ πνευματικὴ ὠφέλεια ἄλλων ψυχῶν) καὶ ἡ νύφη της.

Πέτρου Μπότση – Τὸ δεύτερο Θαῦμα

 Πηγή: stdemetrios-paralimni.com

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ: Η ΣΥΖΥΓΙΚΗ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ!

Ἕνα ζεῦγος εὐσεβὲς καὶ πολὺ ἀγαπημένο καὶ μονοιασμένο, ποὺ ἤδη εἶχε ἔξι  παιδιά, μάλιστα σὲ μικρὴ χρονικὴ ἀπόσταση μεταξύ τους, ἡ σύζυγος- μητέρα πρότεινε στὸ σύζυγο νὰ μείνουν στὰ ἔξι παιδιὰ ἀσκώντας ἐγκράτεια. «Μᾶς φθάνουν», εἶπε, «ἔξι παιδιὰ καὶ στὸ ἑξῆς νὰ ζοῦμε ἐγκρατευόμενοι». Ὁ σύζυγος μὲ ἠρεμία καὶ ψυχραιμία ἄκουσε τὴ σεμνὴ σύζυγό του, ἀλλ’ ἐπιφυλάχθηκε νὰ μὴ συμφωνήσει ἀμέσως. Πίστευε πώς, γιὰ ἕνα τέτοιο θέμα, σοβαρὸ καὶ λεπτό, τὸν πρῶτο λόγο εἶχε ὁ Πνευματικός τους, ποὺ εὐτυχῶς ἦταν ὁ Γέρων Πορφύριος.«Πρὶν ἀπὸ κάθε ἀπόφαση γιὰ τὸ θέμα αὐτό», εἶπε ὁ σύζυγος στὴ σύντροφό του, «θὰ πρέπει νὰ συμβουλευθοῦμε τὸ Γέροντα». 

Ἐπισκέφθηκαν λοιπὸν τὸ Γέροντα καὶ τὸ θέμα ἔθεσε πρώτη ἡ σύζυγος λέγοντας ἐπὶ λέξει:

- Ὅπως ξέρετε, Γέροντα, ἔχουμε ἔξι παιδιὰ καὶ εἴπαμε νὰ μείνουμε σ’ αὐτὰ ἀσκώντας ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἐγκράτεια.

Τότε ζήτησε τὸ λόγο ὁ σύζυγος , ποὺ εἶναι καὶ εὐγενὴς καὶ διακριτικός, γιὰ νὰ ἐξηγήσει ἀρχικὰ μόνο τὴ λέξη «εἴπαμε».

- Μὲ τὴν εὐλογία σας, Γέροντα, νὰ κάμω μίαν ἐξήγηση.

Καὶ στρεφόμενος στὴ σύζυγό του εἶπε:

- Μὲ συγχωρεῖς ,ἀλλὰ εἶπες «εἴπαμε», ἐνῶ ἔπρεπε νὰ εἰπεῖς «εἶπα». Δική σου γνώμη εἶναι, ἀφοῦ ἐγὼ δὲν εἶπα ἀκόμη τὴ γνώμη μου καὶ πρότεινα αὐτὴ τὴ συνάντηση καὶ συζήτηση μὲ τὸ Γέροντα.

Ὁ Γέροντας μειδίασε καὶ εἶπε στὸ πολύτεκνο καὶ ἀγαπημένο ζεῦγος:

- Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἡ ἐγκράτεια. Τὸ πρόβλημα εἶναι ὅτι θὰ πληγώσετε τὴν ἀγάπη σας. Ὁ διάβολος θὰ ρίξει τόση γκρίνια μεταξύ σας, ποὺ γιὰ τὸ παραμικρὸ θὰ ἐκνευρίζεστε καὶ θὰ μαλώνετε, πράγμα ποὺ θὰ ἐπηρεάσει καὶ τὰ παιδιά σας. Γι’ αὐτὸ καλὸ εἶναι νὰ τὸ σκεφθεῖτε περισσότερο τὸ θέμα  αὐτὸ καὶ νὰ προσευχηθεῖτε καὶ θὰ σᾶς δείξει ὁ Θεὸς τὸ θέλημά Του.

[Περιοδ. Πολύτεκνη Οἰκογένεια, ἄρ. φ. 57 (1993), σ. 22]

 

22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1942. ΤΟ ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ ΑΝΔΡΙΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΑΦΩΝΗ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ ΤΑΞΙΔΕΥΩΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΛΩΡΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΚΡΟΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΝΑΡΚΗ

Το βράδυ της 22ας/10/1942 το αντιτορπιλικό "Αδρίας" προσκρούει σε νάρκη και δημιουργεί έναν ακόμα θρύλο του ναυτικού μας, ο οποίος έκανε για άλλη μια φορά την Ελλάδα μας ξακουστή στην Οικουμένη.

Τέλη 1941, η Βρεταννία, ύστερα από ελληνικό αίτημα, δίδει στην Ελλάδα δύο από τα νέα αντιτορπιλικά τύπου "Hunt", τα οποία ονομάστηκαν "Πίνδος" και "Αδρίας". Κυβερνήτες τοποθετήθηκαν οι αντιπλοίαρχοι Κύρης και Ιωάννης Τούμπας αντιστοίχως. Στις 20/7/1942, στο Νιούκαστλ της Αγγλίας, υψώνεται επισήμως η ελληνική σημαία επί του αντιτορπιλικού "Αδρίας"!
 21/10/1943, το "Αδρίας" απέπλευσε από την Αλεξάνδρεια, με προορισμό τα Δωδεκάνησα. Ήδη είχε γίνει ξακουστό για την δράση του και τον ηρωισμό του πληρώματός του!

Στις 8 το βράδυ της 21ης Οκτωβρίου 1943, ο "Αδρίας" και το βρεταννικό αντιτορπιλικό "Χάργουορθ", αποχωρίστηκαν από το συμμαχικό στολίσκο και κατευθύνθηκαν προς την Κάλυμνο, όπου έφτασαν τα ξημερώματα της 22ας Οκτωβρίου. Ερεύνησαν τις ακτές του νησιού επί δίωρον και στις 3 το πρωί απομακρύνθηκαν, όταν ξαφνικά υπέστησαν νυχτερινή αεροπορική προσβολή, από γερμανικά αεροσκάφη καθέτου εφορμήσεως ju-87 "Στούκας".

Πλέοντας ελίγδην (= ζικ-ζακ) προς το στενό της Κω, τα δύο πολεμικά απέφυγαν τις γερμανικές βόμβες. Στις 6 το πρωί της 22ας Οκτωβρίου, τα δύο πολεμικά αγκυροβόλησαν στον τουρκικό όρμο Γεντί Αταλά. Το απόγευμα της ιδίας ημέρας, τα δύο αντιτορπιλικά διετάχθησαν να επαναπλεύσουν προς την Κάλυμνο, επιχειρώντας αντιπερισπασμό.

Ενώ τα δύο πλοία έπλεαν σε "γραμμή παραγωγής" (= το ένα πίσω από το άλλο) με προηγούμενο το βρεταννικό "Χάργουορθ", στις 21:56 ισχυρότατη διπλή δόνηση συγκλόνισε τον "Αδρία", για να επακολουθήσει μία τρομακτικής ισχύος έκρηξη.

Ο αντιπλοίαρχος Τούμπας, ο οποίος βρισκόταν στη γέφυρα, εκτινάχθηκε από τα αέρια της εκρήξεως, και ξανάπεσε τραυματισμένος πάνω σε αυτήν, καταπλακωμένος από τα συντρίμμια της.

Ολόκληρο το έμπροσθεν της γέφυρας πρωραίο τμήμα, είχε αποκολληθεί, ενώ στο υπόλοιπο πλοίο είχε ξεσπάσει πυρκαϊά από βραχυκύκλωμα.

Νεκροί, τραυματίες και κομμένα μέλη ναυτικών μας, ήταν διάσπαρτα παντού.

Ο Τούμπας, διαπιστώνει ότι, το τμήμα του πλοίου που επέπλεε, παρέμενε αξιόπλοο, αν και με κλίση 15 μοιρών προς τα δεξιά, καθώς το σύστημα προώσεώς του δεν παρουσίαζε ιδιαίτερα προβλήματα. Ο Κυβερνήτης του "Αδρία", αρνήθηκε δύο φορές τη διαταγή του Βρεταννού διοικητή της δυνάμεως, αντιπλοιάρχου Ρόιστον Ράιτ, να πλευρίσει δίπλα του και να παραλάβει το πλήρωμα του ελληνικού πλοίου, δηλώνοντας ότι θα πλησίαζε τις τουρκικές ακτές για να προσαράξει σε αυτές.

Στις 22.10, ενώ το "Χάργουορθ" προσπαθούσε να πλησιάσει τον "Αδρία" και να παραλάβει τουλάχιστον όσους από το πλήρωμα δεν ήταν απαραίτητοι, μια τρομακτική έκρηξη σημειώθηκε! Το Αγγλικό πλοίο τινάχτηκε ολόκληρο στον αέρα και ακολούθως βυθίστηκε αστραπιαία. Όλοι αντελήφθησαν τότε πως, τα δύο πολεμικά, βρίσκονταν εν μέσω ενός γερμανικού ναρκοπεδίου, που είχε ποντιστεί το πρωί της μέρας αυτής.

Επειδή ο "Αδρίας" άρχισε να βάζει νερά, ο κυβερνήτης του αποφάσισε να απομακρυνθεί τάχιστα και με ταχύτητα έξι κόμβων, προσεγγίζοντας τις τουρκικές ακτές, όπου προσάραξε ομαλά, στην αμμώδη ακτή του μυχού του όρμου του Γκιουμουλσούκ, έχοντας διανύσει σε περίπου τρεις ώρες (2 ώρες και 50 λεπτά), απόσταση 15 μιλίων από το σημείο της προσκρούσεως στην γερμανική νάρκη...

Στην διάρκεια αυτού του πλου, ο γιατρός του "Αδρία", ανθυποπλοίαρχος Καποδίστριας, επέδενε τα τραύματα των τραυματιών, υπό πρωτόγονες συνθήκες. Δύο τραυματίες, ο σημαιοφόρος Θέμελης και ο δίοπος Χαβιάρας, απεγκλωβίστηκαν από τα συντρίμμια της κομμένης πρώρας, μόνο μετά την προσάραξη του πλοίου!...

Το ηθικό των ανδρών, ήταν εξαιρετικά υψηλό. Μοναδικό παράδειγμα θάρρους και υψηλού πνεύματος θυσίας, ήταν η περίπτωση του δίοπος μηχανικού Παπαφραντζέσκου, ο οποίος είχε τραυματιστεί σοβαρότατα στο αριστερό χέρι του, και ο γιατρός Καποδίστριας, ήταν υποχρεωμένος να του το κόψει κάτω από τον αγκώνα, χωρίς αναισθητικό. Όταν ο τραυματίας Παπαφραντζέσκος αντιλήφθηκε τον κυβερνήτη, να εισέρχεται στο χώρο της "χειρουργικής επεμβάσεως", γυρνάει και λέει στον Κυβερνήτη του, για να του δώσει θάρρος: << Μη στεναχωριέστε, κύριε Κυβερνήτα. Καλά είμαι. Τι είναι ένα χέρι για την Πατρίδα; Τίποτα!>>. Πραγματικά, μοναδικές στιγμές!....

Ο Τούμπας, γύρισε όλο το πλοίο. Μίλησε, χαιρέτησε και ευχαρίστησε έναν προς έναν το πλήρωμα του. Και μόλις χαιρέτησε και τον τελευταίο, λιποθύμησε από την αιμορραγία του τραύματός του.

Οι απώλειες του "Αδρία", ανήλθαν σε 18 νεκρούς, 3 εξαφανισθέντες και 24 τραυματίες, μεταξύ των οποίων και ο κυβερνήτης του.

Έπειτα από επισκευές, που διήρκεσαν περίπου 40 μέρες, στις 21:00 της 1ης Δεκεμβρίου 1943 ο "Αδρίας" ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής, πλέοντας με την πρύμη του. Γρήγορα ο Τούμπας, διαπίστωσε ότι αυτό ήταν αρκετά χρονοβόρο, οπότε αποφάσισε να πλεύσει "επί το πρόσω", με το υπόλοιπο κομμένο τμήμα του πλοίου του ως νέα "πρώρα".

Στις 14:08, της 6ης/12/1943, ανήμερα μάλιστα του Αγ. Νικολάου, προστάτη των ναυτικών μας, το εναπομείναν τμήμα του θρυλικού "Αδρία" εισήρετο περήφανα στο λιμάνι-ναύσταθμο της Αλεξανδρείας.

Ψηλά, στον κεντρικό ιστό του, έφερε αναπεπταμένη τη μεταξωτή ελληνική σημαία, υπό τους θριαμβευτικούς συριγμούς του συνόλου των βρεταννικών, ελληνικών και λοιπών συμμαχικών πλοίων που είχαν παραταχθεί για να τιμήσουν το αντιτορπιλικό μας, που κατάφερε ένα ηρωϊκό ταξίδι επιστροφής, αδιανόητο για όλους, αλλά αντάξιο της πανάρχαιας ναυτοσύνης του Έθνους μας!.... 

 Ἀπό τό blog τοῦ Ἱ. Ν. Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἠλιουπόλεως

Ἡ προειδοποίηση τῆς Παναγίας καὶ ὁ σεισμὸς τοῦ 1999 στὴν Τουρκία

Γράφει ὁ Νίκος  Χειλαδάκης, 

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1998, λίγους μῆνες πρὶν ἀπὸ τὸν μεγάλο σεισμὸ τῆς Τουρκίας στὶς 17/8/1999, τὸ νησὶ τῶν Πριγκιποννήσων Burgaz, ἡ Ἀντιγόνη στὰ ἑλληνικά, εἶχε συγκλονιστεῖ ἀπὸ ἕνα καταπληκτικὸ γεγονός. Τὸ νησὶ αὐτὸ ἦταν κάποτε καθαρὰ ἑλληνικό, ἀλλὰ σήμερα ὑπάρχουν λίγοι Ἕλληνες καὶ Τοῦρκοι ἀπὸ διάφορες περιοχὲς τῆς Τουρκίας. Τὸ νησὶ ἔχει μία ὀρθόδοξη ἐκκλησία, τὸν Ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο, ποὺ δεσπόζει μπροστά σου καθὼς πλησιάζεις στὸ νησὶ ἀπὸ τὴν θάλασσα. Τὴν περίοδο ἐκείνη  κάθε βράδυ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ σὲ ὅλη τὴν γύρω περιοχή, ἀκούγονταν ἔντονα μία ἀναπνοὴ ἀγωνίας ἡ ὁποία φούσκωνε καὶ ξεφούσκωνε σὰν νὰ ἀναστέναζε. Οἱ Τοῦρκοι κάτοικοι τῆς περιοχῆς, εἶχαν ἀνησυχήσει ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ ἐξηγήσουν τὸ φαινόμενο. Κάποιοι μάλιστα ἔφτασαν στὸ σημεῖο νὰ πάρουν… ἰατρικὰ ἀκουστικὰ καὶ ἀφοῦ πλησίαζαν τοὺς ἐξωτερικοὺς τοίχους τῆς ἐκκλησίας, προσπαθοῦσαν νὰ ἀποκαλύψουν τὴν πηγὴ τῶν ἠχηρῶν αὐτῶν ἀναστεναγμῶν, ποὺ τοὺς εἶχαν ἀναστατώσει.

Ἡ φημολογία εἶχε ὀργιάσει στὸ νησὶ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ Τοῦρκοι μιλοῦσαν ὅτι ὁ ἀναστεναγμοὺς αὐτὸς ἐπρόκειτο γιὰ τὴν φωνὴ τῆς Παναγιᾶς, τῆς Ἀννὲ Μαριὰμ στὰ τουρκικά, ποὺ ἤθελε νὰ προειδοποιήσει ὅτι ἐπέκειτο μία μεγάλη καταστροφή.  Τὸ νέο ἔφτασε καὶ στὴν....

Κωνσταντινούπολη καὶ ἕνας γνωστὸς Τοῦρκος δημοσιογράφος, ὁ Sadettin Teksoy ἀπὸ τὸ τουρκικὸ κανάλι STAR, ἀποφάσισε νὰ πάει στὸ νησὶ νὰ ἐρευνήσει τὴν ὑπόθεση. Ἀφοῦ ἔφτασε ἐκεῖ, πῆγε στὴν ἐκκλησία τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἑλληνορθόδοξος ἱερέας τελοῦσε σχεδὸν μόνος του τὴ λειτουργία. Ὁ Τοῦρκος δημοσιογράφος ἀφοῦ περίμενε νὰ τελειώσει ἡ τελετή, τὸν πλησίασε καὶ τὸν ρώτησε τί νομίζει πὼς συμβαίνει. Ὁ ἱερέας ἀπάντησε πὼς πραγματικὰ ἀκούγεται κάθε βράδυ ἕνας ἠχηρὸς ἀναστεναγμός, ἀλλὰ δὲν ἦταν σὲ θέση νὰ ἐξηγήσει τὴν πραγματικὴ αἰτία, ἐνῶ ἀπὸ τὸ ὕφος τοῦ ἔδειχνε πὼς δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἐμπλακεῖ σὲ πιθανὴ πρόκληση πρὸς τὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα τῶν μουσουλμάνων Τούρκων. Ὁ δημοσιογράφος ὅμως ἐπέμενε καὶ κατάφερε νὰ μαγνητοφωνήσει τὸ ἀναστεναγμό, ἐνῶ πῆρε ἀρκετὲς συνεντεύξεις ἀπὸ Τούρκους κατοίκους τοῦ νησιοῦ. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς δήλωσε μπροστὰ στὴν κάμερα ὅτι ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὸ Μπουργὰζ ζοῦσαν πολλοὶ Ἕλληνες καὶ τὸ νησὶ ἦταν καθαρὰ ὀρθόδοξο χριστιανικό, γι’ αὐτὸ ἔχει καὶ μία μεγάλη χριστιανικὴ παράδοση. «Τώρα, ἴσως ἡ Παναγία τῶν χριστιανῶν ἦρθε ξανὰ πιθανῶς θέλοντας νὰ κάνει μία παρέμβαση καὶ νὰ προειδοποιήσει  ὅτι ἔρχονταν μία μεγάλη συμφορὰ  Αὐτὰ ἀπὸ ἕνα Τοῦρκο. Ὀχτὼ μῆνες ἀργότερα ὁ μεγάλος σεισμὸς στὶς 17 Αὐγούστου τοῦ 1999 ἔπληξε τὴν Τουρκία μὲ πολλὲς χιλιάδες θύματα. Γιὰ τοὺς Τούρκους τῆς Ἀντιγόνης ὁ «ἀναστεναγμὸς τῆς Παναγίας» ἦταν μία μεγάλη προειδοποίηση γι’ αὐτὴ τὴν ἐπερχόμενη μεγάλη φονικὴ καταστροφή.

Νὰ θυμηθοῦμε ὅτι τὴν περίοδο ἐκείνη, παραμονὲς τοῦ σεισμοῦ, οἱ ἑλληνοτουρκικὲς σχέσεις ἦταν στὸ ναδίρ. Εἶχε προηγηθεῖ ἡ κρίση τῶν Ἰμίων τὸ 1996 καὶ στὴ συνέχεια ἡ μεγάλη κρίση τοῦ Ἀμπντουλὰχ Ὀτσαλᾶν. Πολλοὶ πίστευαν τότε ὅτι οἱ Τοῦρκοι ἑτοίμαζαν μεγάλη ἐπιχείρηση πρόκληση στὸ Αἰγαῖο μὲ «αἰχμὴ τοῦ δόρατος» γιὰ τὴν πρόκληση  τὸ τουρκικὸ ναυτικό. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἐπακολούθησε σίγουρά τους χάλασε τὰ ὅποια σχέδιά τους. Καὶ πράγματι, ὅ,τι ἔγινε ἐκεῖνο τὸ βράδυ ἦταν πολὺ σημαδιακό.

Στὶς 16 Αὐγούστου 1999, δηλαδὴ τὸ βράδυ τοῦ μεγάλου σεισμοῦ, στὴν ναυτικὴ βάση τοῦ Golcuk, γίνονταν μεγάλη τελετὴ ἀλλαγῆς τῆς ἡγεσίας τοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ της Τουρκίας καὶ ἦταν συγκεντρωμένες ἀρκετὲς τουρκικὲς φρεγάτες, ἐνῶ μεγάλος ἀριθμὸς ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν του τουρκικοῦ ναυτικοῦ παρακολουθοῦσαν τὴν τελετή. Γύρω στὶς 3 ἡ ὥρα μετὰ τὰ μεσάνυχτα ἄρχισαν οἱ σεισμικὲς δονήσεις. Ἐκείνη τὴν στιγμὴ καὶ ἐνῶ οἱ περισσότεροι στὴν βάση ἡσύχαζαν μετὰ τὶς τελετές, αὐτόπτες μάρτυρες ἀνέφεραν ὅτι εἶχε παρατηρηθεῖ μία μεγάλη πηγὴ φωτιᾶς νὰ ξεπηδάει ἀπὸ τὸ ἔδαφος σὲ μεγάλο ὕψος κοντὰ στὴν ναυτικὴ βάση. Μέχρι σήμερα κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐρευνητὲς δὲν μπόρεσε νὰ  ἐξηγήσει τὴν αἰτία καὶ τὴν προέλευση αὐτῆς τῆς φωτιᾶς.  Τὸ κτίριο τῆς βάσης κατέρρευσε καὶ στὰ ἐρείπιά του ἔθαψε ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ἀφρόκρεμας τοῦ τούρκικου ναυτικοῦ. Ὅπως ἀνέφερε μὲ ἐπίσημη ἀνακοίνωση τὸ τουρκικὸ Ἐπιτελεῖο Ναυτικοῦ ἀπὸ τὸν σεισμὸ καὶ τὴν κατάρρευση τῆς βάσης βρῆκαν ἀκαριαῖο θάνατο δύο ναύαρχοι, 27 ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, 136 ὑπαξιωματικοί, 82 ναῦτες, 9 ναυτικοὶ ἐμπειρογνώμονες, ἕνας μαθητὴς τῆς σχολῆς Δοκίμων καὶ 126 εἰδικοὶ ἐργάτες τῆς βάσης. Σύνολο 441 ἄτομα θαφτήκαν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς μεγαλύτερης ναυτικῆς βάσης τῆς Τουρκίας ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Ἀντιλαμβάνεται  κανεὶς ὅτι τὸ χτύπημα ἦταν καίριο σὲ μία περίοδο ποὺ τὸ τουρκικὸ ναυτικὸ ἑτοιμάζονταν γιὰ τὴν μεγάλη ἐξόρμηση τῆς πλήρης ἐπικράτησής του στὸ Αἰγαῖο καὶ σίγουρα θὰ χρειάζονταν πολλὰ χρόνια γιὰ νὰ ἀνακτήσει τὶς δυνάμεις του ἀπὸ τὸ χτύπημα αὐτό. Τὰ ἐρωτήματα ὅμως παρέμειναν γιὰ τὴν ναυτικὴ βάση τοῦ Golcuk καὶ τὴν παράξενη μεγάλη λάμψη ποὺ προηγήθηκε δευτερόλεπτα μετὰ τὴν κατάρρευση μέσα σὲ ἐκκωφαντικὸ θόρυβο τοῦ κεντρικοῦ κτιρίου τῆς βάσης. Ἀξίζει νὰ σημειώσουμε ὅτι οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐπέτρεψαν κανένα ξένο σωστικὸ συνεργεῖο νὰ πλησιάσει στὴν βάση,  ἐνῶ εἶχαν  μεγάλη ἀνάγκη καθὼς κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῆς βάσης ἀκόμα ἀγωνίζονταν νὰ σωθοῦν ἑκατοντάδες ἀξιωματικοὶ καὶ ναῦτες καὶ φυσικὰ κανέναν δημοσιογράφο νὰ βγάλει φωτογραφίες ἀπὸ τὴν καταστροφή. Μόνο ὁρισμένα Ἰσραηλινά, «εἰδικὰ ἐξοπλισμένα» συνεργεῖα, εἶχαν τότε τὴν δυνατότητα πρόσβασης. Οἱ ἐξηγήσεις ποὺ εἶχαν δοθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔγιναν πιστευτές, ἦταν ὅτι δὲν ἤθελαν νὰ δοῦνε ξένες κάμερες τὶς ἐγκαταστάσεις τῆς βάσης. Τὰ ἐρωτήματα γι’ αὐτὴ τὴν στάση τῶν Τούρκων ἦταν καὶ παραμένουν πολλά.

ΠΗΓΗ: ΡΩΜΑΙΙΚΟ ΟΔΗΠΟΡΙΚΟ

ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

"Η ασέλγεια στη μνήμη ενός ήρωα και οι ραχούλες" - Κραυγή από την Ιεράπετρα

"Η ασέλγεια στη μνήμη ενός ήρωα και οι ραχούλες" είναι ο τίτλος της επιστολής - γροθιά στο στομάχι του διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών M.D. P.H.D. και διευθυντή Χειρουργικού Τομέα Νοσοκομείου Ιεράπετρας Ανδρέα Μαμαντόπουλου, που απαντά στον καθηγητή Οικονομικών της Υγείας κ. Λιαρόπουλο ο οποίς σε πρωινή εκπομπή ανέφερε ότι «δεν μπορεί να έχουμε νοσοκομεία σε κάθε ραχούλα»!

Την επιστολή που δημοσιεύει το radiolasithi έχει ως εξής

Έχουμε συνηθίσει, στο όνομα της επιχειρηματολογίας, να παρακολουθούμε στους δέκτες μας, τον κάθε άσχετο να μετατρέπει τον εαυτό του σε ειδικό καπετάνιο, πιλότο, αστροναύτη ή οικονομολόγο.

Δεν περιμέναμε όμως από τον Καθηγητή Οικονομικών της υγείας κύριο Λιαρόπουλο, στο όνομα της τεκμηρίωσης των λεγομένων του, να ολισθήσει σ αυτό το ατόπημα.

Μετατρέποντας τον εαυτό του σε ειδικό επειγοντολόγο τραυματιολόγο γιατρό και στην προσπάθεια του να πείσει, αναφέρεται στην τραγική απώλεια του ήρωα Σήφη Αναστασάκη που χάθηκε μετά από σύγκρουση δύο πολεμικών αεροσκαφών στις 26 Αυγούστου του 2010.

Iσχυρίστηκε σε πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ πως αν η αντιμετώπιση του γινόταν αλλού, ο πιλότος του μαχητικού F16 θα επιζούσε. Και τελείωσε τη φράση του λέγοντας ότι δεν μπορεί να έχουμε νοσοκομείο «σε κάθε ραχούλα».

Εδώ ραχούλα λοιπόν κύριε Λιαρόπουλε.

Η μοναδική ραχούλα που έχετε στο Λιβυκό πέλαγος. Δεν έχετε άλλη.

Στη ραχούλα αυτή, μόλις ένα χρόνο πριν, τις ίδιες πάλι μέρες του Αυγούστου, 16 βαριά τραυματίες, θύματα μαζικού τροχαίου ατυχήματος, όλοι τους παιδιά και έφηβοι, αντιμετωπίστηκαν συντονισμένα, με αποτέλεσμα σήμερα να είναι εν ζωή . Όλοι οι ειδικοί στο θέμα αυτό , περιλαμβανομένου του συνομιλητή σας κυρίου Ευθυμίου παραδέχθηκαν ότι αν το συμβάν αυτό αντιμετωπιζόταν οπουδήποτε αλλού, θα θρηνούσαμε πολλά θύματα. Οι Αμερικανοί paramedics με βάση τη βαρύτητα των τραυμάτων , υπολόγισαν ότι αν το ατύχημα αυτό συνέβαινε στις ΗΠΑ, θα είχαν απώλειες ζωής σε 3,5 από τα θύματα. Μη με ρωτήσετε πώς υπολογίζεται το 3,5. Μακάρι να ήταν μαζί μας ακόμα ο Δημήτρης ο Βουρβαχάκης, να μας το εξηγήσει.

Τέσσερα παιδιά χειρουργήθηκαν για ενδοκοιλιακή αιμορραγία, τέσσερα άλλα παιδιά διασωληνώθηκαν με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, άλλο ένα με σοβαρή θλάση πνευμόνων και ενδοπνευμονική αιμορραγία και άλλο ένα έκανε ανακοπή καρδιάς μέσα στα χέρια μας από σοβαρή αιμορραγία από επιφυσιόλυση στα ισχία. Βάλε κύριε Λιαρόπουλε , θιασώτη των μεγάλων νοσοκομειακών κάστρων να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο συμβάν .

Στην ίδια ραχούλα, οι γιατροί του Νοσοκομείου παρέλαβαν τον πιλότο μας από το σκάφος του Λιμενικού μας. Πρόλαβε να σηκώσει το χέρι του όταν ρωτήθηκε αν είναι καλά. Αμέσως μετά έχασε τις αισθήσεις του πέφτοντας σε βαρύ ολιγαιμικό shock. Δεν υπήρξε καμία ολιγωρία. Επί τόπου διασωληνώθηκε και άρχισε η ενδεδειγμένη αντιμετώπιση. Συνεχίστηκε τιτάνιος αγώνας εντός του χειρουργείου για την διάσωση του, πάντα σε επαφή με τους γιατρούς του θαλάμου επιχειρήσεων, γνωρίζοντας ότι οι κακώσεις στα μεγάλα λαγώνια αγγεία της λεκάνης δεν είναι συμβατές με τη ζωή. Σταμάτησε η καρδιά του πολλές φορές, οι κόρες των οφθαλμών του σε ήταν σε συνεχή μυδρίαση, αλλά δεν το βάζαμε κάτω. Ήταν θέμα συναισθηματικό, ήταν ηθικό, ήταν πείσμα απέναντι σε κάθε ιατρικό δεδομένο ή στατιστική. Για μας ο Σήφης ήταν το παλληκάρι μας. Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε.

Ας μας πει ο κύριος Λιαρόπουλος σε ποιο Νοσοκομείου του πλανήτη επιβιώνουν τέτοιου είδους τραυματισμοί. Η θνητότητα τραυματιών με κακώσεις αντίστοιχες του Σήφη είναι 100%. Αν αρχίσει άμεσα εμβολισμός (τεχνική που εφαρμόζεται σε δύο έως τρία Νοσοκομεία της χώρας) πάλι η θνητότητα παραμένει στο 100% λόγω του μη αναστρέψιμου shock και της εγκεφαλικής βλάβης. Αν πριν την εγκατάσταση του shock αρχίσει ο εμβολισμός και με ταυτόχρονη εφαρμογή όλων των άλλων προβλεπόμενων προσπαθειών, μπορεί το ποσοστό να κατέλθει κατά μερικές εκατοστιαίες μονάδες, αλλά την ευκαιρία αυτή δεν μας την έδωσε ο τραυματίας μας.

Νομίζετε πως πανηγυρίζουμε κύριε Λιαρόπουλε;

Κάθε χρόνο τιμούμε τη μνήμη του, γιατί έτσι είμαστε εμείς οι γιατροί της ραχούλας.

Και τη ραχούλα μας θα τη διατηρήσουμε κύριε Λιαρόπουλε. Γιατί είναι κομμάτι της ζωής μας και γιατί είμαστε έτοιμοι για σκληρούς αγώνες. Το σοκ και το δέος βλέπετε δεν κατάφερε κανείς να το περάσει στην Ιεράπετρα. Έχουμε ακόμα το κεφάλι ψηλά.

Γι αυτό μην ξαναβάλετε στο στόμα σας τον Σήφη τον Αναστασάκη. Μην ασελγείτε στη μνήμη ηρώων. Αν θέλετε να είστε αρεστός στην ηγεσία του υπουργείου βρέστε άλλα επιχειρήματα. Η ανοησία δεν είναι «ίδιον» σοφών καθηγητών πανεπιστημίου.

Ανδρέας Μαμαντόπουλος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών M.D. P.H.D.
Δ/ντής Χειρουργικού Τομέα Νοσοκομείου Ιεράπετρας

Βούλγαρος ἱστορικὸς ξεφτίλισε τοὺς σκοπιανούς: Ἕλληνας ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος

 

Συνέντευξη σὲ σκοπιανὸ μέσο ἐνημέρωσης παραχώρησε ὁ Βούλγαρος ἱστορικὸς καὶ διευθυντὴς τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱστορικοῦ Μουσείου τῆς Σόφιας, Μπόζινταρ Ντιμιτρόφ, ὅπου οἱ δηλώσεις του ἀποτέλεσαν ἕνα ἠχηρὸ ράπισμα στὶς προπαγανδιστικὲς ἀθλιότητες τῶν σκοπιανῶν.

Οἱ σκοπιανοὶ δημοσιογράφοι ρώτησαν τὸν Βούλγαρο ἱστορικό, ἐὰν θεωρεῖ τὸν Μέγα Ἀλέξανδρο Ἕλληνα, Βούλγαρο ἢ «Μακεδόνα». Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ντιμιτρόφ, ὑπῆρξε κάθετη: «Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος καὶ ὁ πατέρας του Φίλιππος ὁ Μακεδόνας, ἐμφανίζονταν δημόσια ὡς Ἕλληνες! Πολιτικὴ τους ἰδέα ἦταν ἡ δημιουργία ἑνὸς τεράστιου ἑλληνικοῦ κράτους. Κανείς Σκοπιανός, 2.400 μετὰ τὸν θάνατό τους, δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἀποδίδει μία ἄλλη ταυτότητα». Ὁ Βούλγαρος ἱστορικὸς συνέχισε, κατηγορώντας τὶς αἰσχρὲς πρακτικὲς παραχάραξης τῆς Ἱστορίας, στὶς ὁποῖες διαπρέπουν οἱ σκοπιανοὶ ἀπατεῶνες: «Καταλογισμὸς διαφορετικῆς ἐθνικότητας τῶν νεκρῶν - ἀπὸ τὸν Τσάρο Σαμουὴλ ὡς τὸν Γκότσε Ντέλτσεφ - εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ χειρότερα ἐγκλήματα τοῦ «Μακεδονισμοῦ», καθὼς εἶναι νεκροὶ καὶ δὲν μποροῦν νὰ ὑπερασπιστοῦν τοὺς ἑαυτούς τους. Στὸν πολιτισμένο κόσμο ἡ πρακτικὴ αὐτὴ ὀνομάζεται λεηλασία. Στοὺς στρατοὺς ὅλου τοῦ κόσμου οἱ λεηλασίες στὴν πραγματικότητα τιμωροῦνται μὲ θάνατο»!

Ὁ Ντιμιτρόφ δεν μάσησε τὰ λόγια του, ἀποδίδοντας τὰ τοῦ καίσαρος τῷ καίσαρι καὶ ὑποδεικνύοντας τὴν πηγὴ τῆς παραχάραξης τῆς ἱστορικῆς πραγματικότητας, ἐκ τῆς ὁποίας καὶ ὀργανώθηκε ἡ κατασκευὴ τοῦ ψευδεπίγραφου «μακεδονικοῦ ἔθνους»: «τὸ αὐτοαποκαλούμενο «μακεδονικὸ ἔθνος», εἶναι ἕνα...

κομμουνιστικὸ κατασκεύασμα τὸ ὁποῖο ἐφευρέθηκε ἀπὸ τὴν Κομιντὲρν τὸ 1934»! Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ τὸ γεγονὸς πὼς οἱ ἑλληνόφωνοι κομμουνιστὲς τοῦ περασμένου αἰῶνος, ὅταν καὶ ἐπιχείρησαν νὰ καταλάβουν διὰ τῶν ὅπλων καὶ τῆς βίας τὴν ἐξουσία στὴν Ἑλλάδα, ἔταξαν στοὺς σλάβους συντρόφους τους τὴν ἱκανοποίηση τοῦ αἰτήματός τους γιὰ αὐτόνομη Μακεδονία καὶ ἀπελευθέρωση ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες κατακτητές! Οἱ πολιτικοί τους ἀπόγονοι σήμερα (Σύριζα καὶ ΚΚΕ), ἀναγνωρίζουν στοὺς θρασεῖς παραχαράκτες τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας τὸ δικαίωμα νὰ αὐτοπροσδιορίζονται ὡς «Μακεδόνες» καὶ τὸ κράτος τους ὡς «Μακεδονία», ἐνῶ σὲ συνέδρια καὶ μαρξιστικὲς ἐκδηλώσεις δὲ λησμονοῦν νὰ προσκαλοῦν και τα ἀδελφὰ κόμματα τῶν ψευτομακεδόνων συντρόφων τους!

Οἱ τοποθετήσεις τοῦ διευθυντῆ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱστορικοῦ Μουσείου τῆς Σόφιας αποτελουν ἕνα βαρὺ πλῆγμα στὴν ἀνθελληνικὴ καὶ ἀντιβουλγαρικὴ προπαγάνδα τῶν σλάβων τοῦ πρώην γιουγκοσλαβικοῦ κρατιδίου. Σε ἀντίθεση ὅμως μὲ τὸν Βούλγαρο ἱστορικό, ὁ ὁποῖος ἐξευτέλισε τοὺς σκοπιανοὺς καὶ τὶς ἄθλιες καὶ ἀνιστόρητες πρακτικές τους, τὸ ἑλληνικὸ ΥΠΕΞ καὶ κατ' ἐπέκταση ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἐπιμένει νὰ συνομιλεῖ μὲ τοὺς ἀπατεῶνες τῶν Βαλκανίων, ἀναζητώντας λύση στὸ ζήτημα τῆς ὀνομασίας τοῦ κρατιδίου τους. Ἀκόμη χειρότερα, στὶς προθέσεις τῆς κυβέρνησης ὅπως αὐτὲς διατυπώθηκαν ἀπὸ τὰ πλέον ἐπίσημα χείλη καὶ ἐν μέσω τῶν διαπραγματεύσεων ἐπὶ τῶν προτάσεων Νίμιτς, ἡ ἑλληνικὴ πλευρὰ φτάνει στὸ σημεῖο νὰ συζητᾶ τὴν ἀναγνώριση τῶν ἀπατεώνων μὲ ὄνομα ποὺ θὰ περιέχει γεωγραφικὸ προσδιορισμὸ καὶ τὸν ὄρο «Μακεδονία»!

Πολὺ ἁπλὰ δηλαδή, ἕνας Βούλγαρος ἱστορικὸς εἶχε τὸ θάρρος νὰ ξεμπροστιάσει τοὺς σκοπιανοὺς παραχαράκτες τῆς ἱστορίας, θάρρος τὸ ὁποῖο δὲν εἶχαν ὅλες οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1990 καὶ μέχρι σήμερα. Κι ἂν οἱ πολιτικάντηδες τῆς ἐλαφροδεξιᾶς καὶ τῆς ἀριστερᾶς προτίθενται νὰ ξεπουλήσουν τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας μας, τοῦτο δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψει ποτὲ ὁ Ἑλληνικὸς Λαός!

Το σύνδρομο DOWN και η ΕΚΤΡΩΣΗ!  Το σύνδρομο DOWN και η ΕΚΤΡΩΣΗ! Ὑπάρχει λύση γιά τό Σύνδρομο Down (!); Σύμφωνα μέ δημοσίευμα, μέ τόν καταφατικό, ὅμως, τίτλο «Ὑπάρχει λύση γιά τό Σύνδρομο Down»: «λιγότερα παιδιά θά γεννιοῦνται μέ Σύνδρομο Down κι ἄλλα συγγενῆ νοσήματα (χρωμοσωματικά ἤ μορφογενετικά)… Ἡ ἔρευνα εἶναι πολύ κοντά στήν ἐξεύρεση μεθόδου ἡ ὁποία θά πραγματοποιεῖται μέ εἰδική ἀνάλυση αἵματος τῆς ἐγκύου γιά νά ἀπομονωθοῦν κύτταρα τοῦ ἐμβρύου, ἀπό τά ὁποῖα θά ἐξάγονται σημαντικά συμπεράσματα γιά τή χρωμοσωμιακή σύνθεσή του… Μέ τή μέθοδο αὐτή —ὅταν μπορέσει νά ἐφαρμοστεῖ στήν πράξη — θά ἀποφύγουμε σέ πολύ μεγάλο βαθμό τόν ἐπεμβατικό διαγνωστικό προγεννητικό ἔλεγχο (ὅπως ἀμνιοπαρακέντηση καί βιοψία τροφοβλάστης), στόν ὁποῖο καταφεύγουμε σέ περιπτώσεις γυναικῶν ὑψηλοῦ κινδύνου γιά χρωμοσωμιακές ἀνωμαλίες (ὅπως Σύνδρομο Down)». Τά παραπάνω ἀνακοίνωσε ὁ «διεθνοῦς φήμης» Καθηγητής τῆς Ἰατρικῆς τοῦ Ἐμβρύου (!) στό King’s College καί στό University College τοῦ Λονδίνου, Κύπρος Νικολαΐδης, στή διάρκεια τῆς ἐπιστημονικῆς διάλεξης μέ θέμα: «Ὅλες οἱ ἐξελίξεις στήν Ἰατρική τοῦ ἐμβρύου» πού πραγματοποιήθηκε στό Μαιευτήριο ΛΗΤΩ τοῦ ὁμίλου ΥΓΕΙΑ. Τό τραγικό καί σ’ αὐτή τή νέα μέθοδο, ὅπως καί στίς ἤδη ἐφαρμοζόμενες (ὑπερηχογράφημα Αὐχενικῆς Διαφάνειας, ἀμνιοπαρακέντηση κλπ.) εἶναι ὅτι, ἐνῶ ὁ σκοπός τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης εἶναι ἡ θεραπεία, προωθεῖται ἡ ΕΚΤΡΩΣΗ τοῦ «ἄρρωστου»  ἐμβρύου, γιά νά μήν μποῦν σέ «ταλαιπωρία», ἐάν γεννηθεῖ, οἱ γονεῖς του. Αὐτή εἶναι, λοιπόν, ἡ «λύση γιά τό Σύνδρομο Down» (καί ὄχι μόνο); Κι ἔτσι «θά γεννιοῦνται λιγότερα παιδιά μέ Σύνδρομο Down…», σκοτώνοντάς τα; Προτείνουμε ὅλοι αὐτοί οἱ ἰατροί, ἀλλά καί οἱ ὑπεύθυνοι τῆς Μαιευτικῆς Κλινικῆς, οἱ ὁποῖοι καυχῶνται καί «νοιώθουν περήφανοι» πού ἔχουν «τίς ὑποδομές καί τήν τεχνογνωσία, ὥστε νά ἐφαρμόσει στήν πράξη τή νέα μέθοδο», νά παρατηρήσουν καλά τή φωτογραφία (πάνω). Πρόκειται γιά μία Ἀγγλίδα μητέρα, τή Λίζα (Lisa)  Mackin, ἡ ὁποία ἐνῶ εἶχε τρεῖς κόρες, ἔμεινε ἔγκυος στό 4ο παιδί της, στό ὁποῖο οἱ γιατροί διέγνωσαν ὅτι πάσχει ἀπό Σύνδρομο Down καί τῆς πρότειναν νά τό κάνει ἔκτρωση. Μάλιστα, ὁ «πατέρας» τοῦ παιδιοῦ τῆς πρότεινε νά δώσει 2.000 ₤ προκειμένου νά κάνει ἔκτρωση. Ἡ μητέρα ἀγανακτισμένη ἀρνήθηκε καί γέννησε τόν Tommy, τό χαριτωμένο ἀγοράκι, πού κρατᾶ στήν ἀγκαλιά της. Ἕνα ἀγγελούδι μέ Σύνδρομο Down… Μάλιστα ἡ ἡρωίδα μητέρα δήλωσε ὅτι: «Ἀγαπῶ τό μωρό μου καί ἡ σκέψη ὅτι κάποιος θά μποροῦσε νά θέσει μιά τιμή γιά τό κεφάλι του ἦταν ἁπλά ἀηδιαστικό». Ἄς τό κοιτάξουν καλά ὅλοι αὐτοί πού τά σκοτώνουν. Ἄραγε θά γίνει ὁ κόσμος καλύτερος μέ «λιγότερα» τέτοια ἀγγελούδια;… Αὐτοί πού θά τά «λιγοστέψουν» ἄραγε θά κοιμοῦνται πιό ἥσυχοι τά βράδια;… Ἡ ἔκτρωση γιά κανένα λόγο δέν εἶναι λύση. Ἡ ἔκτρωση γιά ὅλους τούς λόγους εἶναι φόνος! Ἀλλά τελικά «ὑπάρχει λύση γιά τό Σύνδρομο Down»; Καί βέβαια ὑπάρχει. Εἶναι ἡ ἀποδοχή καί ἡ ἀγάπη τῶν ἀθώων παιδιῶν αὐτῶν, ὡς δώρου ἀνεκτίμητου, ἀπό τόν Πανάγαθο Θεό. Ὅσοι γονεῖς ἔχουν ἀποδεχθεῖ αὐτό τό δῶρο νοιώθουν πραγματικά εὐτυχισμένοι καί χαίρονται μαζί μέ τά ἀθώα καί χαρούμενα παιδιά τους. Καί κλείνουμε αὐτό τό μεγάλο θέμα μέ τή συμβουλή μιᾶς μητέρας πού ἔχει παιδί μέ Σύνδρομο Down: «Κάθε γονέας, πού θέλει νά κάνει ἔκτρωση τό παιδί του ἐπειδή ἔχει Σύνδρομο Down, θά πρέπει νά περάσει λίγο χρόνο μέ κάποια οἰκογένεια πού ἔχει ἕνα τέτοιο παιδί»! Ἰωάννης Γ. Θαλασσινός (Διευθυντής Π.Ε.ΦΙ.Π.) http://pefip.gr/?page_id=575

ΤΟ ΓΛΕΝΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ

Τό καθιερωμένο γλέντι τοῦ Προφήτη Ἠλία, ἕνα ἀπό τά πιό παλιά γλέντια τῆς περιοχῆς μας, διοργάνωσε καί φέτος ὁ Πολητιστικός Σύλλογος τοῦ χωριοῦ μας.

Ὁ πρόεδρος τοῦ Συλλόγου Μανόλης Χρυσός μέ τό μέλος τοῦ Συμβουλίου Μανόλη Βορδοναράκη. 

Ὁ Βαγγέλης Πυθαρούλης  ξεσήκωσε τόν κόσμο πού ὅλη τή νύχτα γέμιζε τήν πίστα καί χόρευε στούς ρυθμούς τῆς λύρας του.

Μέ  πολύ μεράκι, τά μέλη τοῦ συλλόγου καί ἐθελοντές χωριανοί ἐτοίμασαν μεζέδες καί φαγητά γιά τούς γλεντιστές, ἐνώ τυχεροί κέρδισαν τά δῶρα τῆς κλήρωσης.
Στό ξεκίνημα τῆς βραδιᾶς, ἡ σχολή χοροῦ τοῦ Δημήτρη  Καπαράκη παρουσίασε κρητικούς παραδοσιακούς χορούς.
Δεῖτε σχετικό βίντεο ἐδῶ http://www.youtube.com/watch?v=AgAkI6LZYkY

Τὸ τελευταῖο λαδάκι Παναγία μου τὸ βάζω στὸ καντήλι σου! (Μία ἀληθινὴ ἱστορία)
Ἡ Παναγία βοηθοῦσε πάντα τὰ παιδιά της σὲ περιόδους πείνας. Ἔτσι καὶ σήμερα ἐμπιστευόμαστε στὴν χάρη τῆς μανούλας μας!

     Ἦταν παραμονὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, 24 Μαρτίου τοῦ 1942 καὶ ἤμασταν στὴ Δράμα, στὴν ἰδιαιτέρα μου πατρίδα, ἡ ξένη κατοχὴ ἦταν Βουλγάρικη. Οἱ στερήσεις, οἱ ἀρρώστιες καὶ ἡ πείνα εἶχαν πάρει τρομακτικὲς διαστάσεις καὶ ὁ Θάνατος θέριζε κάθε μέρα μικροὺς καὶ μεγάλους καὶ ἰδιαιτέρως τὰ παιδιά.

Μεταξὺ τῶν συγγενῶν μου εἶχα καὶ μία μακρινὴ θεία, χήρα μὲ πέντε παιδιά. Τὸν ἄνδρα της τὸν εἶχαν σκοτώσει οἱ κατακτητὲς πρὶν ἀπὸ ἔξι μῆνες στὶς σφαγὲς τῆς 29ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1941. Ἀπὸ τρόφιμα τῆς εἶχαν ἀπομείνει ἕνα δάκτυλο ἐλαιόλαδο καὶ μία "χούφτα" καλαμποκάλευρο.

Ἐκεῖνο λοιπὸν τὸ ἀπόγευμα, σκέφθηκε ὅτι αὔριο, τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, εἶχε ἔστω καὶ κάτι λίγο γιὰ τροφὴ στὰ παιδιά: ἑκατὸ δράμια ἀλευράκι κι ἕνα δάκτυλο λαδάκι.

Ξαφνικὰ τὰ μάτια της ἔπεσαν πάνω στὸ σβησμένο κανδήλι, πού ἦταν κρεμασμένο μπροστὰ στὸ εἰκονοστάσι. Καὶ τότε μπῆκε στὸ δίλημμα: Τὸ λαδάκι στὰ νηστικὰ παιδιά της, ἢ στὸ εἰκονοστάσι μὲ τὴν εἰκόνα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ;

Ἀποφασιστικὰ ὅμως ἔκαμε τὸν Σταυρό της καὶ εἶπε στὴν Παναγία: "Παναγία μου! Ἐγὼ θὰ Σοὺ ἀνάψω τὸ καντήλι, γιατί ἡ μέρα πού ξημερώνει εἶναι πολὺ μεγάλη γιὰ τὴν πίστη μας, ἀλλὰ καὶ Σὺ ὅμως ἀνάλαβε νὰ μού θρέψης τὰ παιδιά".

Πῆρε τὸ λιγοστὸ λαδάκι καὶ μ' αὐτὸ ἄναψε τὸ καντήλι τῆς Παναγίας. Τὸ ἱλαρό του φῶς φώτισε τὸ φτωχικὸ σπίτι καὶ ἡ καρδιὰ της γέμισε ἀπὸ γαλήνη. Αὐτὸ τοὺς συνόδευσε στὴ...

βραδινή τους προσευχὴ καὶ στὸν ὕπνο τους ὅλο ἐκεῖνο τὸ ἀξέχαστο βράδυ.

Τὴν ἄλλη μέρα, μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία, ἡ θεία μου ἄνοιξε τὸ ντουλάπι, γιὰ νὰ πάρει τὸ λιγοστὸ ἀλεύρι, καὶ ἔμεινε ἄφωνη. Τί βλέπει; Τὸ "λαδερὸ" γεμάτο λάδι μέχρι πάνω, καὶ δύο σακοῦλες γεμάτες ἀλεύρι καὶ μακαρόνια!...

Σταυροκοπήθηκε ἡ γυναίκα πολλὲς φορές, δοξάζοντας καὶ εὐχαριστώντας τὸν Θεὸ καὶ τὴν Παναγία γιὰ τὸ μεγάλο θαῦμα, ἀλλὰ δὲν εἶπε σὲ κανένα τίποτα. Γιὰ δύο χρόνια οὔτε τὸ λάδι ἄδειαζε ἀπὸ τὸ μπουκάλι, οὔτε καὶ τὸ ἀλεύρι "σώθηκε" ποτέ, παρὰ τὴν καθημερινή τους χρήση γιὰ ἔξι στόματα, γιὰ ἀνταλλαγὴ μὲ ἄλλα τρόφιμα καὶ γιὰ κρυφὴ ἐλεημοσύνη. Ἄλλα καὶ τὸ κανδήλι παρέμεινε ἀπὸ τότε μέρα - νύχτα ἀναμμένο, μαρτυρώντας μὲ τὸ ἄσβεστο φῶς του τὴ ζωντανὴ πίστη αὐτῆς τῆς εὐλογημένης γυναίκας.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο «Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία» τοῦ πρωτ. Πατρὸς Στεφάνου Ἀναγνωστοπούλου

πενταπόσταγμα

Duplex Μυστήρια μὲ Duplex συνείδηση

Γράφει ὁ π. Διονύσιος Ταμπάκης,

Ι.Ναὸς Παναγίας -Ναύπλιον

Ἔγινε τῆς μόδας καὶ ἐπιβεβλημένο πλέον κάθε ζευγάρι ποὺ θέλει νὰ ἑνώσει τὶς ζωές του νὰ ξεκινᾶ τὰ πρῶτα του κοινὰ βήματα καὶ κατὰ προτεραιότητα ἀπὸ τὴν μεγάλη «εὐλογία» τοῦ Δημάρχου ἢ Ἀντιδημάρχου καὶ κατόπιν ,τὶς περισσότερες φορὲς μὲ παιδιὰ στὴν ἀγκαλιὰ ποὺ κλαυθμηρίζουν γοερὰ ἀπὸ τὴν ταλαιπωρία τῶν 2 συναπτομένων Μυστηρίων νὰ προσέρχονται καὶ στὶς Ἐκκλησιὲς γιὰ νὰ ἐπιτελέσουν κατὰ τὰ παραδοσιακὰ εἰωθότα καὶ τὸν Θρησκευτικὸ Γάμο.

Τὸ ἀκόμη χειρότερο εἶναι ἀφοῦ φτάσουν στὴν Ἐκκλησία ,κατόπιν ἑορτῆς, νὰ λαμβάνουν καὶ τὸ ἀπαραίτητο ὕφος τοῦ ἐπιτυχημένου καὶ ὄχι τοῦ μετανοοῦντος ἀφοῦ ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, λίγα χρόνια πρίν, θὰ ντρεπόσουν γιὰ τὸν ἑαυτό σου πόσο μᾶλλον νὰ προσέρχεσαι μὲ τυμπανοκρουσίες, πλουσίους στολισμοὺς καὶ ἄλλα ἐφὲ γιὰ νὰ παρουσιάσεις σὲ ἱερὸ τόπο τὴν ἀναίδειά σου στὸν Θεὸ ἀφοῦ ἀποδεικνύεις στὴν πράξη πὼς Αὐτὸς ἔχει τὴν τελευταία προτεραιότητα στὴν ζωή σου.

Τὸ ἀκόμη λυπηρὸν εἶναι καὶ ἡ δική μας ὡς Ἱερεῖς ἀνοχὴ καὶ οἰκονομία ποὺ δείχνουμε σὲ αὐτὲς τὶς ἄνομες καταστάσεις καὶ ἔτσι στὴν οὐσία συνηγοροῦμε καὶ....

 ἐπιδοκιμάζουμε αὐτὲς τὶς προδοτικὲς γιὰ Τὸν Χριστὸ μᾶς πράξεις, ἀφοῦ ἐὰν ἡ ἄρνηση τῶν παλαιῶν Χριστιανῶν νὰ ρίξουνε λίγο λιβανάκι στὰ εἴδωλα ἔφερνε τὴν κατακρεούργηση καὶ τὸ φρικτὸ μαρτύριό τους, ἐμεῖς σήμερα τόσο εὔκολα καὶ ἀβασάνιαστα γυρίζουμε τὴν πλάτη μας στὸν Κύριο καὶ ἀφοῦ ρίξουμε τὸ θυμίαμα τῆς ψυχῆς μας ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ Δημαρχείου στρεφόμαστε ἔπειτα καὶ ἐθιμοτυπικὰ στὸν Χριστό, ὅπου Αὐτοῦ θέλημα «ἐστιν ἡ ἔννομος συζυγία»(Ἀκολ.Γάμου)

Τὸ ἐπιπλέον εἰρωνικὸ κιόλας εἶναι ὅταν οἱ τὸν πολιτικὸν Γάμον ἐπιτελέσαντες καὶ ἀρνούμενοι τὴν πίστη νὰ θελήσουν κατόπιν νὰ γίνουν καὶ ἐγγυητὲς αὐτῆς τῆς πίστεως (ποὺ λίγο καιρὸ πρὶν ἀμφισβήτησαν ) ὡς ἀνάδοχοι στὸ Ἱερὸ Μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος.

Γιὰ νὰ μὴν ἀναφερθοῦμε καὶ στὰ ὅσα ἀμέτρητα πρακτικὰ προβλήματα ποὺ δημιουργοῦνται στὸν Ι.Ναὸ κατὰ τὴν τέλεση τῶν διπλῶν Μυστηρίων, ἀφοῦ ἔχεις νὰ κάνεις μὲ ἕνα παιδὶ καταταλαιπωρημένο νὰ περιμένει ἐπὶ 3 ὧρες μέσα στὴν πολυκοσμία καὶ ζέστη γιὰ νὰ βαπτισθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἕνα συγγενολόϊ μὲ ἀποῦσα συνήθως Ὀρθόδοξη λειτουργικὴ ἀγωγή, ποὺ καλεῖται ἐπὶ 3 ὧρες νὰ κάνει τὸν κομπάρσο στὸ Ι. Μυστήριο μπαινοβγαίνοντας ἀπὸ τὸν Ναὸ καὶ καπνίζοντας ἐνίοτε γιὰ νὰ πλήξει τὴν πλήξη του ἢ μεταποιώντας τὸν Ι.Ναὸ σὲ Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων μὲ τὴν ἀτελείωτη μεταξὺ τῶν πάρλα καὶ ἀργολογία.

Εἶναι ἄραγε αὐτὰ πράγματά Του Θεοῦ;

Ἂν ὄχι τότε νὰ μεταποιήσουμε τὴν συνείδησή μας ἀπὸ Duplex σὲ ἁπλή, καθαρὴ καὶ διάφανη!

Ἔτσι ὅπως τὴν θέλει ὁ Θεός.

ΠΗΓΗ: ΡΩΜΑΪΙΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ 

 Τὸ παρακάτω ἱστορικὸ γράφηκε ὡς ὑπόμνημα ἀπὸ τὸν ἱερομόναχο Σεραφεὶμ τὸν Θυηπόλο τὸ 1548 ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ Πρῶτος του Ἁγίου Ὅρους καὶ διέσωσε ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.

Στὴ Σκήτη τοῦ Πρωτάτου, ποὺ βρίσκεται στὶς Καρυὲς τοῦ  Ἁγ. Ὅρους - στὴν ἀριστερὴ ὄχθη τοῦ χειμάρρου τοῦ Λιβαδογένη, κάτω ἀπὸ τὴ ρωσικὴ Σκήτη τοῦ  ἁγ. Ἀνδρέα - ἐκεῖ κοντὰ στὴν τοποθεσία τῆς Ι. Μονῆς Παντοκράτορος, εἶναι ἕνας λάκκος (χαράδρα) μεγάλος ποὺ ἔχει διάφορα κελιά.

Σὲ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ κελιὰ ποὺ ἦταν ἀφιερωμένο στὴν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου, κατοικοῦσε ἕνας ἐνάρετος Ἱερομόναχος γέροντας μὲ τὸν ὑποτακτικό του. Κατὰ τὸ βράδυ ἑνὸς Σαββάτου θέλοντας ὁ Γέροντας νὰ πάει στὴν ἀγρυπνία στὴ μονὴ λέει στὸν ὑποτακτικό:

- Ἐγὼ Τέκνο μου θὰ πάω νὰ ἀκούσω τὴν ἀγρυπνία ὡς συνήθως. Ἐσὺ μεῖνε στὸ κελὶ καὶ ἀναγνωσε τὴν ἀκολουθία σου. Καὶ ἔτσι ἔφυγε.

Ἀφοῦ ἦρθε τὸ βράδυ, ἀκούει ὁ ὑποτακτικὸς νὰ χτυπάει κάποιος τὴν πόρτα τοῦ κελιοῦ. Πῆγε, τὴν ἄνοιξε καὶ βλέπει κάποιον ξένο καὶ ἄγνωστο μοναχό, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ παρακάλεσε, μπῆκε καὶ ἔμεινε ἐκείνη τὴ βραδιὰ στὸ κελί.

Τὴν ὥρα τοῦ ὄρθρου σηκώθηκαν καὶ ἔψαλλαν καὶ οἱ δύο τὴν ἀκολουθία. Ὅταν ὅμως ἦλθαν στὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ, ὁ ὑποτακτικὸς ἔψαλλε ὡς τέλους τὸν ὕμνο, ἐνῶ ὁ ξένος μοναχὸς στάθηκε μπροστὰ ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καὶ μὲ περισσὴ εὐλάβεια καὶ φόβο κάνοντας ἄλλη ἀρχὴ τοῦ ὕμνου τὸν ἔψαλλε ὡς ἑξῆς: «Ἄξιον ἐστὶν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σὲ τὴν Θεοτόκον, τὴν ἀειμακάριστον, καὶ παναμώμητον, καὶ μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν». Καὶ μετὰ ἐπισύναψε καὶ τὴν Τιμιωτέραν μέχρι τέλους.

Ὅταν ἄκουσε αὐτὸ ὁ ὑποτακτικὸς ἐνθουσιάστηκε ἀφ' ἑνὸς γιὰ τὸ νέο ὕμνο, ἀφετέρου γιὰ τὴν κατὰ κάποιο τρόπο Ἀγγελοειδὴ φωνὴ καὶ οὐράνιο μελωδία ποὺ ἄκουσε καὶ λέει πρὸς τὸν ξένο μοναχό:

- Ἐμεῖς μόνο τὴν Τιμιωτέρα ψάλλουμε, τὸ Ἄξιον Ἐστίν, δὲν τὸ ἔχουμε ἀκούσει ποτέ, οὔτε ἐμεῖς ἀλλὰ οὔτε καὶ οἱ πρωτύτεροι ἀπό μας. Ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ, κᾶνε ἀγάπη καὶ γράψε σὲ μένα τὸν ὕμνο αὐτὸ γιὰ νὰ τὸν ψάλλω καὶ γῶ στὴν Θεοτόκο.

- Φέρε μου μελάνι καὶ χαρτὶ γιὰ νὰ γράψω τὸν ὕμνο, τοῦ εἶπε ὁ ξένος μοναχός.

- Δὲν ἔχω οὔτε μελάνι, οὔτε χαρτὶ ,εἶπε ὁ ὑποτακτικός. Τότε ὁ ξένος μοναχὸς εἶπε:

- Φέρε μου μία πλάκα.

Ὁ ὑποτακτικὸς πῆγε τότε καὶ ἔφερε (μάλιστα λέγεται ὅτι ἡ πλάκα αὐτὴ ἦταν ἀπὸ τὸ δάπεδο τοῦ ναοῦ κάτι ποὺ εἶναι πολὺ πιθανόν). Τὴν πῆρε λοιπὸν ὁ ξένος, καὶ ἔγραψε πάνω σ' αὐτὴν μὲ τὸ δάκτυλο τοῦ τὸν παραπάνω ὕμνο, τὸ Ἄξιον Ἐστίν. Κι ὢ τοῦ θαύματος!!! Τὰ γράμματα χαράχθηκαν τόσο βαθιὰ πάνω στὴν σκληρὴ πλάκα σὰν νὰ γράφτηκαν σὲ μαλακὸ πηλό.

Καὶ ποιὸς νὰ περιγράψει τὴν ἔκπληξη τοῦ ὑποτακτικοῦ ποὺ βρέθηκε μπροστὰ σ' αὐτὸ τὸ ἐξαίσιο γεγονός, ὁ ὁποῖος δίκαια στάθηκε ἐμβρόντητος καὶ παράλαβε τὴν πλάκα ἀπὸ τὸν ξένο. Μετὰ εἶπε ὁ ξένος στὸν ὑποτακτικό:

- Ἀπὸ σήμερα καὶ στὸ ἑξῆς ἔτσι νὰ ψάλλετε αὐτὸ τὸν ὕμνο καὶ ἐσεῖς, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι στὴν Κυρία ἠμῶν Θεοτόκο. Καὶ μετὰ ἐξαφανίστηκε. Ἦταν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ, ἀπεσταλμένος ἀπὸ τὸ Θεό, γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὸν ἀγγελικὸ αὐτὸ ὕμνο στὴν ἀνθρωπότητα.

Ὁ ὑποτακτικὸς μοναχὸς δοκιμάζοντας ἔκπληξη στὴν ἔκπληξη καὶ χαρὰ στὴν χαρά, προσκύνησε τὸν τόπο ὅπου στάθηκε ὁ Ἄγγελος καὶ ξεφώνησε: «Νῦν εἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλε Κύριος τὸν Ἄγγελο Αὐτοῦ» καὶ ἀτενίζοντας τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου «Δεδοξασμένα ἑλλαλήθη περί σου ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ, Δέσποινά μου Μαρία».

Ἀφοῦ ἐπέστρεψε καὶ ὁ Γέροντας ἀπὸ τὴν ἀγρυπνία στὸ κελί, ἄρχισε ὁ ὑποτακτικὸς νὰ τοῦ διηγεῖται τὰ συμβαίνοντα καὶ νὰ τοῦ ψάλλει τὸ Ἄξιον Ἐστίν, ὅπως τοῦ παρήγγειλε ὁ Ἄγγελος καὶ στὴ συνέχεια τοῦ ἔδειξε καὶ τὴν πλάκα μὲ τὰ ἀγγελοχάρακτα γράμματα. Ὁ Γέροντας ἀκούγοντας καὶ βλέποντας ὅλα αὐτά, ἔμεινε ἐκστατικὸς ἀπέναντι στὸ θαῦμα αὐτό.

Πῆραν καὶ οἱ δύο τὴν ἀγγελοχάρακτη πλάκα καὶ πῆγαν στὸ Πρωτάτο. Τὴν ἔδειξαν στὸν Πρῶτο ἀλλὰ καὶ στοὺς Γέροντες τῆς Κοινῆς Σύναξης καὶ τοὺς διηγήθηκαν ὅλα τὰ γενόμενα. Αὐτοὶ δόξασαν τὸ Θεὸ καὶ εὐχαρίστησαν τὴ Κυρία Θεοτόκο γιὰ τὸ ἐξαίσιο αὐτὸ Θαῦμα. Ἀμέσως ἔστειλαν τὴν πλάκα στὴν Κωνσταντινούπολη πρὸς τὸν Πατριάρχη καὶ τὸν Αὐτοκράτορα ἀφοῦ τοὺς ἔγραψαν καὶ γράμματα ποὺ ἐξιστοροῦσαν ὅλη τὴν ὑπόθεση τοῦ γεγονότος.

Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ ὁ Ἀγγελικὸς αὐτὸς ὕμνος διαδόθηκε σὲ ὅλη τὴν Οἰκουμένη καὶ ψάλλεται στὴ Θεομήτορα ἀπὸ ὅλους τους Ὀρθοδόξους.  Ἡ δὲ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ποὺ βρισκόταν στὴν Ἐκκλησία τοῦ κελιοῦ στὸ ὁποῖο ἔγινε αὐτὸ τὸ Θαῦμα, μὲ κοινὴ ἀπόφαση τῶν Πατέρων ἀποφασίσθηκε νὰ μεταφερθεῖ στὸ Ἱερὸ Βῆμα τοῦ Πρωτάτου. Ἔτσι ἀφοῦ συνήχθησαν πολλοὶ Πατέρες, ἔκαναν μία μεγαλειώδη λιτανεία (κρατώντας κεριά, προσφέροντας θυμιάματα, καὶ θείους ὕμνους) ὅπως ἅρμοζε στὴν περίπτωση καὶ ἀφοῦ πῆγαν στὸ κελὶ ὅπου εἶχε λάβει χώρα τὸ Θαῦμα προσκύνησαν τὴν ἐν λόγω Ἱερὰ Εἰκόνα τῆς Θεομήτορος. Στὴ συνέχεια τὴν λιτάνευσαν πρὸς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Πρωτάτου. Ὅταν ἔφθασαν στὸν Ναὸ τὴν ἀπέθεσαν στὸν κυρίως Ἱερὸ Ναὸ καὶ στὴ συνέχεια τέλεσαν ἀγρυπνία εἰς δόξα καὶ τιμὴ τῆς Θεομήτορος καὶ τοῦ Ὑπηρέτη Αὐτῆς Μεγίστου Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ. Μετὰ ἀφοῦ τὴν ἔλαβαν σὰν τίμιο ἁγίασμα, χρυσοπορφύρωτο κιβωτὸ καὶ τιμαλφέστατο θησαυρό, μὲ τὴν δέουσα τιμὴ καὶ εὐλάβεια τὴν εἰσήγαγαν στὸ Ἱερὸ Βῆμα σύμφωνα μὲ τὴν προσυμφωνηθεῖσα ἀπόφαση καὶ τὴν ἐνθρόνισαν στὸ Ἱερὸ σύνθρονο τοῦ Ἁγίου Βήματος πίσω ἀπὸ τὴν Ἅγια Τράπεζα, ὅπου βρίσκεται μέχρι καὶ σήμερα, σὰν σὲ θρόνο βασιλικό.

Ἀπὸ τότε ἡ Ἱερὰ αὐτὴ Εἰκόνα πῆρε τὴν ὀνομασία τοῦ ἀγγελικοῦ ὕμνου «Ἄξιον Ἐστίν», ἐπειδὴ μπροστὰ στὴν εἰκόνα αὐτὴ ψάλθηκε γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὸν Ἄγγελο ὁ ὕμνος αὐτός. Τὸ κελὶ πῆρε τὴν ἐπωνυμία «Ἄξιόν Ἐστι» ἐνῶ ὁ λάκκος (ἡ τοποθεσία) ποὺ βρίσκεται τὸ κελὶ ὀνομάζεται ἀπὸ ὅλους μέχρι σήμερα «Ἄδειν» (δηλαδή, ψάλλειν), ἐπειδὴ ἐκεῖ γιὰ πρώτη φορὰ ψάλθηκε ὁ ἀγγελικὸς αὐτὸς ὕμνος.

Τὸ θαῦμα αὐτὸ εἶναι παλαιὸ καὶ ἔγινε τὸ 980 μ.Χ. ἐπὶ τῆς Βασιλείας Βασιλείου καὶ Κωνσταντίνου τῶν αὐταδέλφων ποὺ ὀνομαζόντουσαν καὶ Πορφυρογέννητοι, υἱῶν τοῦ Ρωμανοῦ τοῦ νέου καὶ ἐπὶ πατριαρχίας Νικολάου τοῦ Χρυσοβέργου. Ἡ παραπάνω εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καλουμένης «Ἄξιον Ἐστὶν» κατασκευάσθηκε στοὺς χρόνους τῆς εἰκονομαχίας. Γενικὰ ἡ ὅλη τεχνοτροπία τῆς εἰκόνας εἶναι αὐστηρὰ βυζαντινὴ καὶ ἡ ὄψη τῆς ἐπιβλητική, μὲ γλυκεία σοβαρότητα, γνώρισμα πολλῶν παλαιῶν εἰκόνων. Κατὰ τὸ ἔτος 1836 τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς εἰκόνας σκεπάσθηκε μὲ λιθοστόλιστο ἀργυροχρυσωμένο κάλυμμα, θαυμαστῆς Ἁγιορείτικης τέχνης (ὑποκάμισο) .

Μήνυμα για την Ελλάδα του 2013 μέσα από την Οδύσσεια!

Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.
 ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις ...
αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους “μνηστήρες”.

Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι... ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν. Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.

ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα. Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος, ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.

Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ. Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.

Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.

Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!

Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!

Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!

Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.

Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.

ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!

Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα.

Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.

Γι’ αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.

Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων!

www.alexiptoto.gr

Επανήλθε πριν κλείσουν το μηχάνημα που τον κρατούσε στη ζωή

Οι γονείς του ζήτησαν μια δεύτερη ιατρική γνώμη.
Ο 17χρονος Steven Thorpe που είχε διαγνωστεί εγκεφαλικά νεκρός από τέσσερις γιατρούς, επανήλθε σαν από θαύμα προτού...
απενεργοποιηθεί το μηχάνημα που τον κρατούσε στη ζωή, καθώς οι απελπισμένοι γονείς του ζήτησαν μια ακόμη ιατρική γνώμη για τελευταία φορά!

Οι γιατροί περιγράφουν την περίπτωσή του ως «πραγματικά μοναδική». Βρισκόταν σε κώμα για δύο εβδομάδες, ύστερα από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα που στοίχησε τη ζωή σε έναν συμμαθητή του.

Μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο, όπου οι γιατροί τον έβαλαν σε τεχνητό κώμα, ενημερώνοντας τους γονείς του ότι δεν επρόκειτο να αναρρώσει ποτέ. Λίγη ώρα μετά τους έθεσαν το ερώτημα αν ενδιαφέρονταν να δωρίσουν τα όργανά του.

Ο πατέρας του τους παρακάλεσε να του κάνουν κι άλλες εξετάσεις και προσέλαβε ιδιώτη γιατρό για να τον εξετάσει και εκείνη. Ένας νευρολόγος από το πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Coventry εντόπισε αμυδρά κύματα στο εγκεφαλογράφημα, κάτι που έδειχνε ότι ο Steven είχε μια μικρή πιθανότητα να επανέλθει.

Τότε ο διοικητής του νοσοκομείου επέτρεψε να βγει από το τεχνητό κώμα, για να διαπιστωθεί αν ο οργανισμός του μπορεί να επιβιώσει από μόνος του και τελικά… τα κατάφερε, εκπλήσσοντας τους γιατρούς!

Πέντε εβδομάδες μετά ο Steven πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο.

«Ο πατέρας μου πίστευε βαθιά ότι ήμουν ακόμη “εκεί”. Πιστεύω ότι οι γιατροί ήθελαν να μου δώσουν τρεις ημέρες ζωής στο μηχάνημα και την επόμενη μέρα θα το έκλειναν. Τα ακριβή τους λόγια στους γονείς μου ήταν “πρέπει να αρχίσετε να σκέφτεστε το ενδεχόμενο της δωρεάς οργάνων”. Ο πατέρας μου αυθόρμητα σκέφτηκε “όχι, σε καμία περίπτωση” και ζήτησε δεύτερη γνώμη. Αν είχε συμφωνήσει, τα επόμενα δευτερόλεπτα θα με έβγαζαν από το μηχάνημα» είπε ο ίδιος. 

πηγή http://eleftheroiellines.blogspot.gr/2012/04/blog-post_7679.html

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας εἶναι μία ἀπὸ τὶς ὀκτὼ Μητροπολιτικὲς περιφέρειες τῆς Ἀποστολικής  Ἐκκλησίας τῆς Κρήτης. Βρίσκεται στὸ νοτιοανατολικὸ τμῆμα τοῦ Νομοῦ Λασιθίου καὶ περιλαμβάνει τὶς Ἐπαρχίες Ἱεράπετρας καὶ Σητείας καὶ τὶς τέως Κοινότητες Καλοῦ Χωριοῦ Μεραμβέλλου καὶ Κάτω Σύμης Βιάννου μὲ ἕδρα τὴν πόλη τῆς Ἱεράπετρας.

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι στὸ β΄ μισό του α΄ αἰώνα μ.Χ. ὁ Ἀπόστολος Τίτος, ποὺ τὸν εἶχε ἀφήσει ὁ Ἄπ. Παῦλος στὴν Κρήτη γιὰ νὰ κηρύξει τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ἵδρυσε τὶς Ἐπισκοπὲς τῆς Κρήτης. Αὐτὴ ἦταν καὶ ἡ ἐπιθυμία τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, ποὺ ἀναφέρει στὴν πρὸς Τίτον ἐπιστολὴ τοῦ «τούτου χάριν κατέλιπον σὲ ἐν Κρήτη, ἴνα τὰ λείποντα ἐπιδιορθώσης καὶ καταστήσης κατὰ πόλιν πρεσβυτέρους, ὡς ἐγὼ σοὶ διεταξάμην...» (Τίτ. 1,5), διευκρινίζοντας ὅτι πρεσβυτέρους ὀνομάζει τούς  Ἐπισκόπους. Ἡ Ἐπισκοπὴ Ἱεράπετρας εἶναι ἡ ἀρχαιότερη ἱστορικὰ στὸ Νομὸ Λασιθίου καὶ θεωρεῖται μεταξὺ τῶν πρώτων ποὺ ἱδρύθηκαν στὴν Κρήτη.

Σύμφωνα μὲ τὸν ἱστορικὸ Φλαμίνιο Κορνήλιο στὸ ἔργο τοῦ Kreta Sacra καὶ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Ἀθανασίου Παπαδοπούλου-Κεραμέως στὸ «Μαρτυρολόγιο τῶν Ἁγίων Δέκα Μαρτύρων», ἡ ἵδρυσή της χρονολογεῖται γύρω στὸ 68 μ. Χ.

Ἐπίσης, τὸ ἀκρωτήριο «Σαλμώνη», ποὺ ἀναφέρεται στὶς Πράξειςτων Αποστολων (Πρ. 27,7) «ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην» πὼς πέρασε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος πηγαίνοντας στὴ Ρώμη, πρὶν νὰ ἀράξει τὸ πλοῖο ποὺ τὸν μετέφερε στοὺς Καλοὺς Λιμένες, εἶναι τὸ ἀκρωτήριο «Κάβο Σίδερο», τὸ ὁποῖο βρίσκεται στὸ ἀνατολικότερο ἄκρο τῆς Κρήτης, καὶ συγκεκριμένα στὴν ἐπαρχία Σητείας καὶ στὰ γεωγραφικὰ ὅρια τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τοπλοῦ.

Ἀκόμα, σύμφωνα μὲ μία παράδοση ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κατὰ τὴν τέταρτη ἀποστολικὴ περιοδεία του, ἀποβιβάστηκε γιὰ ἀνεφοδιασμὸ ἀνατολικὰ της  Ἱεράπετρας, ὅπου καὶ κτίστηκε μία ἐκκλησία μὲ 12 κολῶνες στὸ ὄνομα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, γεγονὸς ποὺ ἐνισχύει τὴν ἐπικρατοῦσα παράδοση ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν μαζὶ μὲ τὸν μαθητὴ τοῦ Τίτο ἵδρυσαν τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἱεραπύτνης καὶ τῆς Σητείας. Ὁ ναὸς δὲν διασώζεται σήμερα, ὅμως περιγράφεται τὸ 1687 ἀπὸ τὸν Randolph τὶς περιηγήσεις του στὴν Κρήτη ποὺ γράφει: «Ἀνατολικά της Ἱεράπετρας περίπου 10 μίλια, ἐπισκέφτηκα ἕνα μοναστήρι μέσα σὲ μία σπηλιὰ δίπλα σὲ ἕνα βουνό. Ἐκεῖ ὅπου λέγεται ὅτι ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκήρυξε. Σ’ αὐτὴ τὴν σπηλιὰ εἶναι μία ἐκκλησία μὲ 12 κολῶνες κομμένες ἀπὸ τὸ βράχο καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ χριαστιανοὶ τὴν ἔκτισαν νύκτα καὶ σὲ διάστημα μηνός».

Ἡ ἀνασκαφικὴ ἔρευνα ἀπὸ τὸν Σύλλογο «Βιτσέντζος Κορνάρος» Σητείας, ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια σημαντικὰ στοιχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ ὑποστηριχτεῖ ὅτι αὐτὸς ὁ δωδεκακίονος σπηλαιώδης ναός, ὁ ὁποῖος ἦταν καθολικὸ γυναικείας Μονῆς καὶ κτίστηκε τὸν πρῶτο μ.Χ. αἰώνα, βρίσκεται στὴν περιοχὴ τοῦ Μακρὺ Γιαλοῦ. Ἀκόμη ἡ ἔρευνα αὐτὴ στὴν περιοχὴ τοῦ Μακρὺ Γυαλοῦ, ἔφερε σὲ φῶς σπηλιὰ μὲ κτίσματα καθὼς καὶ τὸν χαρακτηριστικὰ κομμένο βράχο ποὺ περιγράφει ὁ Randolph.

Ἡ πρώτη ἱστορικὰ ἐπικυρωμένη ἀναφορὰ γίνεται τὸ 343 μ.Χ. ὅταν ὀ Επίσκοπος Ἱεραπύτνης Σύμφορος μετεῖχε στὴ Σύνοδο τῆς Σαρδικῆς (Σόφιας). Τὸ 457 μ.Χ. στὴν τοπικὴ Σύνοδο Κρήτης μνημονεύει καὶ ὑπογράφει ὁ Εὐφρόνιος ὡς Ἐπίσκοπος Ἱεραπύτνης, ἐνῶ κατὰ τὴν Ζ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο στὴ Νίκαια τὸ 787 ἀναφέρεται καὶ ἡ Ἐπισκοπὴ Ἱεραπύτνης.

Τὸν 7ο ἢ τὸν 8ο αἰώνα τοποθετεῖται ἡ ἵδρυση τῆς Ἐπισκοπῆς τῆς Σητείας. Ἡ Ἀραβικὴ κατάκτηση τοῦ 823 ἐπέφερε πρωτοφανεῖς διωγμοὺς στὴν Ἐκκλησία τῆς Κρήτης. Ἀπὸ τὸ 961 μ.Χ. μὲ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Κρήτης ἀπὸ τὸν Νικηφόρο Φωκὰ ἀναβιώνει τὸ ὀρθόδοξο χριστιανικὸ φρόνημα τῶν κατοίκων της καὶ ἡ ἐπανασύσταση καὶ δραστηριοπόηση τῶν Ἐπισκόπων. Οἱ ἱστορικοί της ἐποχῆς ἀναφέρουν ὅτι ἡ καταστροφικὴ ἐπιδρομὴ τῶν πειρατῶν στὶς παράλιες πόλεις τῆς Κρήτης ἀνάγκαζαν τὴ μεταφορὰ τῆς ἕδρας τους σὲ μεγάλα χωριὰ στὸ ἐσωτερικό της Κρήτης ποὺ ἀκόμα φέρνουν τὸ ὄνομα Ἐπισκοπῆ, ὅπως π.χ. στὴν περιοχὴ Ἱεράπετρας στὸ χωριό Επισκοπη καὶ στὴν περιοχὴ τῆς Σητείας ἡ Ἐπάνω καὶ Κάτω Ἐπισκοπῆ μὲ ὑπάρχουσες μέχρι σήμερα κατοικίες Ἐπισκόπων. Δηλαδὴ ὁρισμένες περιφέρειες κατὰ καιροὺς ἀποτελοῦσαν ἀνεξάρτητες Ἐπισκοπὲς ὅπως φαίνεται στὸ Παρισινὸ τακτικὸ 1555Α΄ τοῦ Λέοντος Γ΄ καὶ τοῦ Κωνσταντίνου Ἐ΄, ποὺ χρονολογεῖται μεταξὺ τῶν ἐτῶν 731-746 μ. Χ.

Κατὰ τὴν Ἐνετοκρατία, μετὰ τὸ 1204, οἱ Φράγκοι κατακτητὲς συγχώνευσαν τὶς Ἐπισκοπὲς καὶ ἀντὶ Ὀρθοδόξων τοποθετοῦσαν Λατίνους Ἐπισκόπους ἢ Ἕλληνες ποὺ εἶχαν φραγκέψει. Ὁ πρῶτος Λατίνος Ἐπίσκοπος ἦταν ὁ Ἀντώνιος ἀπὸ τὴ Βενετία (1317-1323). Ἀκολουθοῦν περὶ τοὺς εἴκοσι (20) Λατίνους ἢ Λατινόφρονας Ἐπισκόπους. Ὁ τελευταῖος Γεώργιος Μινόττος (1634-1651) παραδίδει τὴν Ἐπισκοπὴ Σητείας στοὺς Τούρκους. Στὴν περίοδο αὐτὴ οἱ δύο ἐπαρχίες ἄλλοτε ἦταν ἑνωμένες καὶ ἄλλοτε ὄχι, ἀνάλογα μὲ τὰ συμφέροντα τῶν κατακτητῶν, ὁ δὲ Ἐπίσκοπος ἔφερε πάντα τὸν τίτλο «Ἱεραπέτρας», συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Ἐπισκοπῆς «Πέτρας». Ἡ Ἱερὰ Ἐπισκοπὴ Ἱεραπύτνης περιελάμβανε ὁλόκληρο τὸ ἀνατολικὸ τμῆμα τῆς Νήσου, ἀπὸ τὴν Σητεία ἕως τὴν Βιάννο καὶ τὴν Χερρόνησο, δηλαδὴ τὴν σημερινὴ Χερσόνησο τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου.

Κατὰ τὸν 12ο αἰώνα μέρος τῆς περιφερείας τῆς Ἐπισκοπῆς Ἱεραπύτνης ἢ Ἱεραπέτρας (ἐπαρχίες Μεραμβέλλου, Λασιθίου καὶ Βιάννου) ἀποσπάσθηκε ἂπ΄ αὐτὴν καὶ ἀποκόπηκε ὁ τίτλος της, παραμένουσα ἡ πρώτη ὡς Ἐπισκοπῆ Ἱερᾶς καὶ ἡ δεύτερη ὡς Ἐπισκοπῆ Πέτρας. Ἀπὸ τότε στὴν Ἐπισκοπὴ Ἱερᾶς ἢ Ἱερᾶς καὶ Σητείας ἀνήκουν οἱ Ἐπαρχίες Ἱεράπετρας καὶ Σητείας καὶ οἱ τέως Κοινότητες Καλοῦ Χωριοῦ Μεραμβέλλου καὶ Κάτω Σύμης Βιάννου.

Γιὰ ὁρισμένο μικρὸ διάστημα ἡ Ἐπαρχία Σητείας ἀποτέλεσε ἰδιαίτερη Ἐπισκοπὴ μὲ τελευταῖο Ἐπίσκοπο τὸν μακαριστὸ Ζαχαρία, ὁ ὁποῖος θανατώθηκε ἀπὸ τοὺς Τούρκους κατακτητὲς στὸ Ἡράκλειο τὸ 1822 μ.Χ. Καὶ πάλι ὅμως οἱ δύο ἐπαρχίες Ἱεράπετρας καὶ Σητείας ἀποτέλεσαν μία ἑνιαία Μητροπολιτικὴ περιφέρεια, τὴν Ἱερὰ Ἐπισκοπὴ Ἱερᾶς καὶ Σητείας ἢ Ἱεροσητείας.

Στὴν Τουρκοκρατία (1669-1898) ἐπανιδρύθηκαν οἱ Ἐπισκοπὲς στὴν Κρήτη καὶ ἐγκαταστάθηκαν Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι. Τότε ὑπῆρχαν δύο Ἐπισκοπὲς «Ἱερᾶς» καὶ «Σητείας» καὶ ἀπὸ τὸ 1832 συγχωνεύτηκαν σὲ μία μὲ τὸ ὄνομα «Ἱεροσητείας». Πρῶτος Ἐπίσκοπος Ἱεροσητείας μετὰ τὴν τουρκικὴ κατάληψη εἶναι ὁ Γεράσιμος Μαγγανάρης (1832-1841). Ὀνομαστὸς ὑπῆρξε ὁ προκάτοχος τοῦ Ἀρτέμιος Παρδάλης (1811-1821), ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε σημαντικὴ ἐθνικὴ δράση στὰ χρόνια της Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης, καὶ τὸ 1845 ἐξελέγη ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας.

Σὲ ὅλα τὰ δύσκολα χρόνια καὶ κυρίως τὴν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας, ὅπως καὶ γενικότερα ἡ Ἐκκλησία τῆς Κρήτης, κράτησαν ἀνόθευτη τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, διατήρησε ἀναλλοίωτη τὴν ἑλληνοχριστιανικὴ παράδοση καὶ τὸ πατριωτικὸ φρόνημα τοῦ εὐσεβοῦς καὶ φιλόθεου λαοῦ μας.

Ὀνομαστοὶ καὶ λόγιοι Ἱεράρχες ὑπῆρξαν ὁ Καλλίνικος (1841-1845), ὁ Ἰλαρίων Κατσούλης (1846-1869), ποὺ ὀργάνωσε τὴν ἐκπαίδευση ἱδρύοντας ἐκπαιδετικὸ φροντιστήριο, ὁ Νεόφυτος (1869-1878), καὶ οἱ Γρηγόριος Παπαδοπετράκης ἀπὸ τὰ Σφακιὰ (1880-1889) καὶ ὁ Ἀμβρόσιος Σφακιανάκης (1890-1929) ἀπὸ τὸ Ἡράκλειο. Ἀπὸ τὸ 1932 ἕως τὸ 1936 μὲ τὸ νόμο 5621 οἱ Ἐπισκοπὲς Ἱεροσητείας καὶ Πέτρας συγχωνεύτηκαν σὲ μία μὲ τὸν τίτλο «Ἐπισκοπῆ Νεαπόλεως» καὶ μὲ Ἐπίσκοπο τὸν Πέτρας Διονύσιο Μαραγκουδάκη. Τὸ 1936 καταργήθηκε ὁ νόμος 5621 καὶ ἐπανασυστάθηκε ἡ Ἐπισκοπὴ Ἱερᾶς καὶ Σητείας στὴν ὁποία ἐξελέγη Ἐπίσκοπος ὁ Φιλόθεος Μαζοκοπάκης ἀπὸ τὴν Κίσαμο (1936-1960).

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀργότερα διὰ τῆς ὑπ' ἀριθμοῦ 812 πράξεως τοῦ ἔτους 1962 προήγαγε τὴν Ἐπισκοπὴ Ἱεροσητείας σὲ Μητρόπολη μὲ τὸν τίτλο Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας καὶ πρῶτο Μητροπολίτη τὸν ἀείμνηστο Φιλόθεο Βουζουνεράκη (1961-1993).

Τὸ ἔτος 1993 ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος ἀνύψωσε τὶς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, καὶ συνεπῶς καὶ τὴν Μητρόπολη Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας, εἰς ἐν ἐνεργεία Μητροπόλεις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου. Ἡ ἀνακήρυξη ἀναφέρει ὅτι: «ἡ ρηθεῖσα τιμῆς ἕνεκεν Μητρόπολις Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἐφεξῆς ὑπάρχη καὶ λέγηται καὶ παρὰ πάντων γιγνώσκηται Ἱερὰ Μητρόπολις Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας, ὁ δὲ ἐν αὐτὴ ἀρχιερατεύων τιτλοφορῆται Ἱερώτατος Μητροπολίτης Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας, ὑπέρτιμος καὶ ἔξαρχος Ἀνατολικῆς Κρήτης».

Τὸν Ἰούνιο τοῦ 1994 ἡ Ἱερὰ Ἐπαρχιακὴ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης ἐξέλεξε σὲ κανονικὴ διαδοχὴ καὶ διὰ παμψηφίας τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας κ.κ. Εὐγένιο (Πολίτη), ὑπέρτιμο καὶ ἔξαρχο Ἀνατολικῆς Κρήτης.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Ἱεραπύτνης καὶ Σητείας περιλαμβάνει 86 Ἐνοριακοὺς Ναούς, 210 Ἐνοριακὰ Παρεκκλήσια, 408 Ἐξωκκλήσια, 70 Ναοὺς Κοιμητηρίων, 11 Μοναστηριακοὺς Ναοὺς καὶ περὶ τοὺς 90 ἐγγάμους καὶ ἀγάμους κληρικούς. Οἱ ἐν ἐνεργεία Μονὲς εἶναι οἱ ἑξῆς ἔξι: ἡ Ἱερὰ Σταυροπηγιακὴ Μονὴ Παναγίας Ἀκρωτηριανῆς καὶ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Τοπλοῦ Σητείας, ἡ Ι. Μονὴ Παναγίας Φανερωμένης Ἱεράπετρας, ἡ Ι. Μονὴ Ἁγίου Ἰωάννου Καψὰ Σητείας (Ἀνδρικὰ Μοναστήρια), ἡ Ι. Μονὴ Παναγίας Ἑξακουστῆς Μαλλῶν Ἱεράπετρας, τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο «Ἄξιόν Ἐστι» Ἱεράπετρας καὶ τὸ Ἱερὸ Προσκύνημα Ἁγίων Πάντων Ἁγιασμένου Ἱεράπετρας (Γυναικεία Μοναστήρια), ἐνῶ ὑπάρχουν καὶ ἀρκετὲς ἱστορικὲς διαλελυμένες Μονές.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

Ἀ­γα­πη­τοὶ φί­λοι,

Σᾶς κα­λο­σο­ρί­ζο­με στὴν ἰ­στο­σε­λί­δα τῆς Ἐ­νο­ρί­ας μας, ἰ­στο­σε­λί­δα πού δη­μι­ουρ­γή­θη­κε μὲ σκο­πὸ τὴν ἐ­πι­κοι­νω­νί­α με­τα­ξύ μας, τὴν προ­βο­λὴ τοῦ χω­ριοῦ μας καὶ τοῦ ἔρ­γου τῆς Ἐ­νο­ρί­ας μας, ἀλ­λὰ κυ­ρί­ως τὴ δι­ά­δο­ση τοῦ λό­γου τοῦ Θε­οῦ καὶ τῆς ἑλ­λη­νορ­θό­δο­ξης πα­ρά­δο­σής μας.

Σὲ μί­α κοι­νω­νί­α πού συ­νε­χῶς ἐ­ξε­λίσ­σε­ται, ἀλ­λά­ζει καὶ ὁ τρό­πος ἐ­πι­κοι­νω­νί­ας με­τα­ξὺ τῶν ἀν­θρώ­πων. Ση­μαν­τι­κὸ ρό­λο σ’ αὐ­τὸ δι­α­δρα­μα­τί­ζει τὸ δι­α­δύ­κτι­ο, πο­λύ­τι­μο ἐρ­γα­λεῖ­ο  πού ἔ­χει μπεῖ πλέ­ον στὴν κα­θη­με­ρι­νή μας ζω­ή. Μέ­σα ἀπ’ αὐ­τὸ ἐ­πι­κοι­νω­νοῦν οἱ ἄν­θρω­ποι ἀ­πὸ πο­λὺ μα­κρι­ά, ἀν­ταλ­λάσ­σον­ται   ἀ­πό­ψεις, θέ­τον­ται προ­βλη­μα­τι­σμοί, βρί­σκον­ται λύ­σεις, φτά­νει πλέ­ον στὸ σπί­τι μας κά­θε πλη­ρο­φο­ρί­α, νέ­ο, ἐ­ξέ­λι­ξη. Εὐ­χῆς ἔρ­γο θὰ εἶ­ναι, μα­ζὶ μὲ τὴ χρή­ση του νὰ μὴ χα­θοῦν οἱ δι­α­προ­σω­πι­κὲς σχέ­σεις καὶ ἡ ἐκ τοῦ σύ­νεγ­γυς ἐ­πα­φὴ καὶ ἐ­πι­κοι­νω­νί­α.

Ἀ­πὸ τὴν πρό­ο­δο τῆς τε­χνο­λο­γί­ας δὲν μπο­ρεῖ νὰ ἀ­που­σι­ά­ζει ἡ Ἐκ­κλη­σί­α. Ὁ κό­σμος ἔ­χει ἀ­νάγ­κη ἀ­πὸ τὸ λό­γο τοῦ Θε­οῦ, ἀ­φοῦ ἀ­πο­γο­η­τεύ­ε­ται ἀ­πὸ τὰ κο­σμι­κὰ συ­στή­μα­τα καὶ τὴν χω­ρὶς ἠ­θι­κὲς ἀρ­χὲς ζω­ή.

Σὲ μί­α ἐ­πο­χὴ πού οἱ πα­ρα­δό­σεις, τὰ ἔ­θι­μα  καὶ τὰ ἤ­θη κά­θε τό­που χά­νον­ται, χρει­ά­ζε­ται δυ­να­μι­κὴ ἀν­τί­δρα­ση καὶ ἀν­τί­στα­ση ἀπ’ ὅ­σους ἐν­δι­α­φέ­ρον­ται νὰ κρα­τή­σουν ζων­τα­νὰ αὐ­τὰ μὲ τὰ ὁ­ποί­α με­γά­λω­σαν, γα­λου­χή­θη­καν καὶ ἀ­πο­τε­λοῦν γι’ αὐ­τοὺς γλυ­κι­ὲς ἀ­να­μνή­σεις.

Ἡ ἀ­στι­κο­ποί­η­ση τῆς ζω­ῆς καὶ οἱ οἰ­κο­νο­μι­κὲς ἀ­νάγ­κες ὁ­δή­γη­σαν πο­λὺ κό­σμο, ἀ­νά­με­σά τους καὶ συγ­χω­ρια­νούς μας στὸ δρό­μο τῆς ξε­νι­τιᾶς. Ὅ­μως, σὲ κά­θε εὐ­και­ρί­α ἐκ­δη­λώ­νουν τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον τους γιὰ τὸν τό­πο τους, μὲ τὰ ἔ­θι­μά του, τοὺς ἁ­γί­ους του, τὶς γιο­ρτές του.

Βῆ­μα γιὰ δι­ά­λο­γο καὶ ἐ­νη­μέ­ρω­ση, καὶ ὄ­χι λύ­σεις, φι­λο­δο­ξοῦ­με νὰ δώ­σο­με ἀπ’ αὐ­τὴ τὴ σε­λί­δα. Μὲ τὴ βο­ή­θει­α καὶ συμ­πα­ρά­στα­σή σας, ἐλ­πί­ζο­με νὰ ἀν­τα­πε­ξέλ­θο­με σ’ αὐ­τό. Ὁ­ποι­α­δή­πο­τε βο­ή­θει­α, πρό­τα­ση, ἢ συ­νερ­γα­σί­α, ἀ­κό­μα καὶ κα­λο­προ­αί­ρε­τη κρι­τι­κὴ εἶ­ναι κα­λο­δε­χού­με­να.

Σᾶς εὐ­χό­μα­στε κα­λὴ πλο­ή­γη­ση.

Ο ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ

Π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΘΑΙΑΚΗΣ